Nasa Spain Ako, Ikaw?

Ika-113 Taon ng Kalayaan. Kalayaan: Paninindigan ng Bayan

2011-06-11T15:13:00.002+02:00

Nakakatuwa namang mag-celebrate ng Independence Day dito sa Spain. Mga Spanish kasi ang dating sumakop sa atin. Ngayon malaya na tayo at dito mismo nagdiriwang sa sarili nilang bansa, sa lupain ng mga sundalo at pari na sumakop at nang-abuso sa ating bayan sa loob ng maraming taon. Pero syempre naman, iba na ang panahon ngayon.

*****

Ang Spain ay isa na sa mga bansang tumutulong sa ating bayan sa maraming paraan. At ito na ang pangalawang bayan para sa mga katulad naming dito na nagtatrabaho sa loob ng marami ng taon. Marami ng Pinoy ang ngayon ay Spanish citizens na rin. Mula sa pagiging mananakop natin, masasabing malapit na partner na natin ngayon ang Spain. Kung baga, Facebook friends na ang Filipinas at España.

*****

Subalit ano nga ba ang diwa ng pagdiriwang ng Kalayaan? Bakit natin ito ginagawa? Ano ang kahalagahan nito sa isang ordinaryong OFW? Ano ang ibig nitong sabihin sa buhay ng isang pamilyang Filipino dito sa España?

*****

Ang tema ng Independence Day 2011, sa Filipinas at kahit saan man sa buong mundo, ay "Kalayaan: Paninindigan ng Bayan". Ito ay isang paghamon sa ating lahat na ipagpatuloy, ipaglaban at panindigan ang ating natamong kalayaan. Pero sandali lang, sino ba ngayon ang kalaban?

*****

Malaya na tayo sa mga mananakop na Español, subalit ang ating bayan ay alipin pa rin ng kahirapan. Dahil dito, marami sa ating ang napilitang umalis sa ating saraling bayan upang magtrabaho sa abroad at magkaroon ng mas magandang buhay. Iniwan ang mga pamilya at kaibigan. Nagtitiis sa mahirap na trabaho abroad upang may maipadala lamang sa mga kamag-anak na nangangailangan.

*****

Tapos na ang panahon ng armadong pakikipaglaban para sa kalayaan. Ang ating kaaway ngayon ay ang kahirapan. At hindi ito nagagapi sa pamamagitan ng armas o away, kung hindi sa pamamagitan ng sama-sama nating pagkilos para umunlad ang ating bansa. Sana wala ng "kami-kami" o "kayo-kayo". Kailangan lahat tayo ay magtulungan sa pagpapaunlad ng ating bayan. Kahit sino pa ang umupong lider o presidente ng Filipinas, kung hindi natin susuportahan, walang mangyayari. Dapat magkaisa ang gobyerno, mga tao sa Pilipinas, mga OFW, at mga pribadong grupo para sa ikauunlad nating lahat. Tama na ang awayan. Tama na ang pag-iisip ng para sa sarili lamang.

*****

At tama na rin ang puro salita lamang. Isagawa natin ang pagtutulungan at pagkakaisa. Ngayong araw ng kalayaan, ako ay nangangakong sa aking maliliit na paraan ay tutulong ako sa aking bayan at sa mga kababayan, lalo na sa mga nandito din sa Spain:

1. Tutulong akong mapaganda ang imahen ng Pilipinas at mga Filipino sa pamamagitan ng pagsasalita ng mabubuti tungkol sa bansa ko at sa aking mga kababayan.

2. Susunod ako sa mga batas at alituntunin at hindi ako magbibigay ng suhol upang makatakas sa aking mga pananagutan o mapabilis ang aking mga transaksiyon.

3. Magtatapon ako ng basura sa tamang paraan at susunod ako sa batas trapiko.

4. Sasali ako sa mga grupo at activities na tumutulong sa Pilipinas o sa mga Filipino.

5. Hindi ako manlalait at manchichismis ng aking kapwa OFW dito sa Spain.

*****

Sa araw ng Kalayaan, ako ay taas-noo bilang Filipino. At haharapin ko ang mga responsibilidad at hamon upang maging bahagi ako sa pag-unlad at pagkakaisa ng bayan ko. Halikayo, samahan niyo ako!

Kalayaan: paninindigan ng bayan. Mabuhay ang Filipinas! Mabuhay ang mga Filipino sa España! Maligayang araw ng kalayaan mga kababayan!

Isang Gagong Pinoy

2010-10-25T23:05:00.004+02:00

Pinoy ako. Proud ako sa lahi ko. Nakikipag-away ako pag feeling ko inaapi ako ng ibang mga lahi dahil sa pagka-Pinoy ko. Ayaw ko din kapag minamaliit o pinipintasan ng mga puti ang ibang Filipino o ang bansa nating Filipinas. Kaya sobra akong disappointed kapag nakakakita ako ng Pinoy na tarantado, kupal, manloloko at sinungaling. Ang tawag ko sa ganitong klase ng Filipino: ang gagong Pinoy. Dito sa España, meron akong isang kilala.

*********

Itago natin siya sa pangalang Manuel (maaring ito din ang kanyang tunay na pangalan). Katrabaho ko dati siya sa pinapasukan naming bar/restaurant. Pero tatlong buwan na mula noong siya ay tinanggal sa trabaho. Ang dahilan: nagnanakaw pala siya ng pera sa caja. Lahat kaming Filipinong kasamahan niya, napahiya sa kanyang ginawa.

**********

Noong una, ayaw pa niyang umamin na nagnanakaw siya. Nagpasama pa siya sa akin sa embassy, magpapatulong daw sa illegal na pagtanggal sa kanya. Noong nakikipag-usap na kami sa taga embassy, pinakinggan ko ang mga kwentong sinasabi niya. Aba, ibang-iba ang sinasabi niya sa alam kong nangyayari sa aming trabaho! Hindi daw niya alam kung bakit siya pinagbibintangang nagnakaw. Subalit tumahimik lang ako. Pagkatapos kunin ang statement niya, sabi ng taga embassy, tutulungan daw si Manuel. At sa mismong harap namin, tinawagan ng taga embassy ang aming employer. Kung alam lang niya na hindi lang magnanakaw si Manuel, sinungaling pa.

**********

Pagkatapos nilang mag-usap, ang sabi ng taga embassy kay Manuel, "Bakit ka nagsinungaling sa akin?" Hindi makasagot si Manuel, hindi mapakali sa upuan. "Kuha ka daw sa security camera, tatlong gabi kang nagnanakaw ng pera, ginawa mo ba?" Biglang tumayo si Manuel at nagsisigaw, "Taga embassy ka, bakit sila ang pinapaniwalaan mo? Wala kayong silbi!" Kawawang taga embassy, siya pa ang nasisi.

*********

Pagkatapos ng isang linggo, nabalitaan kong dinampot ng pulis si Manuel para imbestigahan. Nag-denuncia kasi ang aming employer dahil sa kanyang pagnanakaw. Ebidensiya ng pulis ang mga CD ng aming security camera kung saan huling-huli si Manuel na kumukuha ng pera sa caja.

*********

Hindi doon natapos ang katarantaduhan ni Manuel. Isa na rin siya sa mga napapabalitang nagbebenta ng shabu. Siya daw ang tagakuha sa opisina ng correo kung may mga darating na sulat na may lamang shabu. Minsan nakasalubong ko siya, bangag at mapula ang mata, halatang naka-high siya. Wala siyang pakialam sa mga nakakasalubong niya sa kalsada, lahat binabangga niya.

**********

Subalit ang pinakamasakit ay noong i-denuncia siya ng mismo niyang pamilya dahil sa abuso at pananakit sa asawa at mga anak nila. Madalas daw niya itong gawin kapag lasing o high siya sa droga. Minsan, ang mga kapitbahay pa nilang Spanish ang tumatawag ng pulis kapag inaaway niya ang kanyang pamilya.

**********

Noong isang araw, naglalakad ako galing sa trabaho. Nakasalubong ko si Manuel. As usual, nakainom na naman, amoy alak. Umuutang sa akin, kahit 20 euros lang daw. Sabi ko wala akong pera, meron lang akong 5 euros, iniaabot ko sa kanya. Ayaw niyang kunin, magwithdraw daw ako para may maibigay sa kanya. Ngumiti na lang ako at iniwanan ko na siya. Habang papalayo ako, naririnig ko siyang sumisigaw, minumura at nilalait ako. Wala daw akong silbi.

**********

Hay, Manuel, bakit gago ka? Ikinahihiya ka na ng iyong pamilya. Ikinahihiya din kita na Filipino ka. Ayaw mong magtrabaho ng marangal. Drug pusher ka na, addict ka pa. Inaabuso at sinasaktan mo ang iyong asawa at mga anak. Ibinaon mo sila sa utang dahil sa iyong mga bisyo. Marami ka ng niloko at inutangang ibang Filipino. Ikaw at ang mga katulad mong tamad at tarantado ang sumisira sa malinis na pangalan ng mga Filipino dito sa España. Mabuti na lang, kunti lang kayong mga gago: makulong na sana lahat kayo kung ayaw ninyong magbago.

Sacrificio y Amor o Pura Obligacion y Deber?

2010-10-20T02:36:00.000+02:00

Si Ate Kate, 30 years old,Tubong Buhol pero lumaki at nag aral sa Manila. May 10 taon na syang naninirahan sa España at nakatira din sya dito sa Barcelona tulad ko. Nag tatrabaho sya bilang camarera sa isang restaurante mahigit 7 taon na din. Kahapon lang lumabas kami, fiesta nya daw kasi at gusto pumasyal, mag pahinga at ng may makausap daw siya.At dahil bagong sweldo nya, nilibre nya pa ako sa isang bar at kumain kami ng baguette con jamon de jabugo y otro de salmon! Habang kumakain kami sa may Gran Via 2, inumpisahan nya ang kanyang " not so unsual" na kwento..

Gaya ng dati, tuwing magkikita kami lagi nyang dinadaing ang mga responsabilidad nya sa kanyang pamilyang naiwan sa Pilipinas. 5 silang magkakapatid, pangalawa sya sa panganay, 3 pa sa kanyang kapatid ang nasa College ngayon. Sa kanya lang daw umaasa ang buong pamilya nya, para maka-ahon sila sa hirap at magkaruon ng magandang kinabukasan at yun ang dahilan kung bakit ngayon ay nandito sya.

Nung isang araw, tumawag ang kanyang nanay, kailangan daw ng mga kapatid nya ng 40.000 PHP bawat isa para sa matricula, magpapadala pa daw sya sa mga magulang nya, sa mga pang araw araw na gastusin ng mga ito, allowance ng mga bunsong kapatid at konting tulong sa kuya nga na hanggang ngayon ay wala pa din makitang trabaho.

Umiiyak si ate habang kumakain kami ng masarap na jamon de jabugo, pagod na pagod na daw sya sa kanyang trabaho, wala na daw syang oras para sa sarili nya dahil ang taning iniisip nya ay ang kanyang pamilyang naiwan, hindi pa siya nakakabayad sa inuupahan nyang kwarto sa isang kababayan din namin dito. At ang hindi alam ng pamilya nya, ay sa susunod na buwan mawawalan na siya ng trabaho, mag sasara ang Restaurante dahil sa crisis.

Nang sinabi nyang hindi nya kaya tustusan ang lahat ng pangangailan ng kanyang pamilya nagalit sa kanya ang kanyang nanay, sinigawan sya at sinabihan na wala syang utang na loob,na hindi na siya nakakaalala, nakarating lang sya sa ibang bansa eh kala nya na daw kung sino siya, sarili nya lang daw ang iniisip nya, pano naman daw kanyang mga kapatid na hindi makakapasok ngayong taon. Hindi na sumagot si Ate, umiyak na lang ng umiyak,hindi nya masabi ang totoong dahilan kung bakit hindi nya na ito mapapadalahan ng ganun kalaking pera.

Naiinis si Ate, hindi man lang kasi sya inintindi ng kanyang ina, hindi man lang tinanong kung ano ba ang dahilan niya. Mahal nya ang pamilya nya, malaki ang sakripisyo na ginagawa nya para sa kanila, pero hindi nila ito naiintindihan. Ayaw naman niyang mag sabi sa nanay niya na nahihirapan na sya, na bakit hindi nalang sila mag tulong tulong, bakit kailangan niyang pasanin ang lahat, bakit pati pamilya ng Kuya nya kailangan nyang padalahan? Hindi nya ngayon tuloy alam kung ano gagawin nya, baka daw kasi magalit at sumama na ang loob ng magulang nya sa kanya..

Pero bakit ganon, nag tatanong tuloy ako sa sarili ko.Obligasyon nga ba ng mga kababayan ko na katulad ni Ate ang mag-padala sa pamilyang naiwan sa Pilipinas?

Tengo muchos conocidos que dicen tener el mismo problema: Pag konti, kulang o wala daw silang maipadala minsan galit, minsan nag tatampo,incluso a veces te hieren los sentimientos. Creo que no son muy conscientes de la vida de los inmigrantes aqui en España, siguro iniisip nila ganun na lang kadali kumita ng pera, hindi nila alam bago mapatayo yung bahay na tinitirahan nila ngayon sa probinisya, 2 bahay ang pinapasukan sa isang araw ng anak niya, madaming kubeta ang nilinis ng ate nya at libo libong plato ang hinugasan ni kuya para sa kanila.

Y lo que mas me duele, es que algunos de ellos no valoran el dinero que reciben. Entiendo que tengamos que ayudar a nuestra familia, que compartamos nuestros frutos con nuestros seres queridos. Pero hasta que punto una ayuda se convierte en una obligacion? Hasta que punto dejas de vivir tu vida y te sacrificas, mientras otros gozan de tu esfuerzo merecido?

Sobretodo jovenes en Filipinas, que sus padres se sacrifican por que ellos tengan una vida mejor, sus madres que cuidan a hijos de desconocidos para poder recibir el sueldo del mes y enviarselo a los suyos propios y que tengan una educacion que ellos mismos nunca han tenido.. para todos aquellos que no valoramos el esfuerzo de nuestro ser querido..

Pobre Ate, hindi na tuloy nakakain ng Jamon de Jabugo...

10 Habits that Filipinos Should Learn from Spain

2010-09-17T01:32:00.001+02:00

After living in Spain for several years now, I have seen some habits which, for many Spaniards, are a natural way of life. But for Filipinos, these behaviors may look ridiculous or senseless. But as I observed more closely, these simple things actually work: they make life easier for everybody and bring more order in the way things are being done!

**********

Maybe we could learn these things, too, and apply and teach them to our kababayans when we go home to the Philippines. Who knows, these might help bring order and discipline to our chaotic Philippine society. Here are 10 simple habits that we could learn from our Spanish brothers:

**********

1. You are free to talk. Argue if you must. But violence has no place in a civilized society.

I have seen Spanish drivers argue on the road. Some of them even went down their vehicles, stood face to face, and argued very loudly with the other driver. But none of them touched each other. And when the lights turned green, the drivers went back to their vehicles and drove to their own destinations. In the Philippines, such confrontations end up in a shootout, with one driver dead and the other one a fugitive. Heated verbal exchanges are simply that: verbal exchanges. They are won and settled by the force of the argument, not by the argument of force. And besides, the other party might pack a bigger gun

**********

2. Segregate your trash, throw them in the proper containers during the designated time.

I still remember the tv commercial in the Philippines about a decade ago: Ang basurang itinapon mo, babalik din sa iyo (with video clips of floating wastes and trash entering houses during raining days). City planners say that most of the floods that drown Manila every year are caused by trash clogging the waterways. Here in Spain, there are trash cans almost everywhere (in the streets, parks and beaches). Huge color-coded garbage bins for recyclable, biodegradable, and bottle trash are accessible. It is amazing how the Spaniards manage their own household trash: properly segregated and brought out of the house to the garbage bins at the proper time. No wonder I haven´t seen garbage bags floating around during rainy days.

**********

3. Green means go, yellow means slow down, red means stop. Follow traffic rules. These are laws, not suggestions.

Spain. Past midnight. Few people in the street. Spanish driver reaches an intersection. Traffic light is red. No pedestrian is crossing, no policeman is watching. Spanish driver stops, waits for the green light, and drives safely home.

Manila. 2:00a.m.. Filipino driver going home from a drinking spree. Stops at an intersection. Light turns green. Filipino driver does not drive forward, he is busy texting. The vehicle behind him is blowing his horn like crazy. Filipino driver flashes the finger and curses the other driver before speeding forward. Before he reaches the next intersection, the traffic light turns yellow. Filipino driver drives faster (of course, yellow light means drive faster). He reaches the next intersection and the light is red. he slows down, looks left and right and drives forward. He didn´t even see the speeding dump truck before it hit his car. And the Filipino driver´s last thought before he died must have been, "Damn that dump truck driver, he was beating the red light."

**********

4. If your destination is only 4 blocks away, walk. Walking is good exercise. It is good for your pocket and it is good for the environment.

When I arrived in Spain, one Spanish friend told me that our destination was within walking distance. And we walked for 40 minutes, the first longest walk in my sorry Filipino life. Then I observed that everyone in Spain loves to walk, even the old ones. Everyone, except for ignorant, lazy, rich and powerful Filipino tourists, who, just because they could afford to visit Spain, think that they should not suffer the indignity of walking. And so their inflated egos and bloated feeling of self-importance actually lifts them above the ground and they just float around Spain.

But seriously, walking needs no explanation. Your feet are made for walking. Walking is healthy. Walking saves you money that otherwise would have been used to pay your fare or purchase gasoline that produces carbon and pollutes the environment. If you don´t believe this, then believe that God wants you to walk. Otherwise, he would not have given you legs but two sets of wheels.

**********

5. Drink your wine but do not get drunk.

A glass of red wine everyday is healthy. Many Spaniards drink wine (and beer!) during meals (yes, breakfast, lunch and dinner). And I have seen some of them get drunk and noisy (or should I say "noisier). But a drunk Spaniard is rather an exception, for they appear to handle their drinks well. They appear to drink for fun and socialization. This is also true in the Philippines, except that a larger majority seem to drink to get drunk. And when Filipinos get drunk, they become superheroes: immortal, unafraid and deaf. If only we could just drink and let the liquor flow to our tummies instead of pumping the alcohol up our heads, the streets and bars of Manila would be much safer. So next time that we go home for a vacation, let us remind ourselves and our guests that we are there to enjoy not to die. Cheers!

**********

6. Be courteous and friendly. It´s ok to smile and say “hola” even to a stranger.

I was surprised when I arrived in Spain how the locals here greet people that they meet, sometimes even with a smile. This habit is rare in the Philippines where greetings are limited to close friends and family members. Try smiling or saying “hi” to people you meet in the streets of Manila and they would look at you like a freak. But this habit promotes friendship and cordial relations. And it feels good, too, especially if you elicit a reply or smile from the person you greeted.

**********

7. Say the magic words “please” and “thank you”. Saying them won´t hurt you.

These words are a dime a dozen in Spain. In restaurants, supermarkets, buses, and shopping stores, it is common to hear these words spoken by customers and attendants. As a matter of fact, it is considered rude not to say “please” and “thank you” at the appropriate time. So when we go home to the Philippines, let us bring these words and say them to the drivers, waiters, store attendants, family members. Yes, to everyone!!!

**********

8. When going to the grocery, bring your own cart or reuseable bag. Don´t be plastic.

Really, it is time to minimize the waste that we produce. Instead of placing your groceries inside the plastic bags available at the counter of most stores, bring your own reuseable container! We are doing this is Spain, we can do it in the Philippines. At least you won´t feel guilty when you see on TV that Manila gets flooded again, with tons of plastic containers floating on dark, dirty rain water.

**********

9. Your vehicle´s horn is not your brake. Don´t blast other vehicles to the outer space with your loud bosina.

The streets of Manila are not only congested, they are also uber noisy, every driver seems to be trigger-happy with their horns. Unlike in Spain that the only sound from the streets are from the sirens of ambulances, police vehicles, and firetrucks. When we are in Manila, let us remember that the vehicle in front of us won´t disappear when we make bosina. So hit the brake instead, slow down your vehicle and cool down your temper.

*********

10.Be patient, fall in line. Mandugas sa pila is so not cool.

Remember this, whoever you are (mayor, governor, congressman, OFW from Spain, OFW from the US, OFW from the Middle East, taho vendor, lawyer, nurse, taxi driver, unemployed, etc.) we are all equals. Fall in line!!! If we do this, we are not only making everybody´s lives easier, we are also showing to the world our good manners.

**********

So finally, it is complete: 10 habits that we could learn from our Spanish friends and bring back to the Philippines. When our kababayans at home see us observing these little things, they will say that we have become, not only financially rich but, well-mannered and cultured individuals.

10 Habitos Que los Filipinos Deberian Aprender de los Españoles (2ª parte)

2010-09-14T16:18:00.000+02:00

Finalmente, para completar el blog anterior de los 10 hábitos que los Filipinos deberíamos aprender de los Españoles:

6. Se cortés y amable. No hay nada malo en sonreír y decir “hola” aunque sea a un desconocido.

Quedé perplejo cuando llegué a España y vi como la gente de aquí saludaba a las personas que conocían, incluso a veces con una sonrisa. Este hábito de saludar es raro en Filipinas, cuando la gente solo se limita a saludar a los amigos más cercanos y a la familia. Prueba de sonreír o decir “hi” a la gente que te encuentras por las calles de Manila y te miraran como estuvieras un chiflado. Pero este tipo de hábito fomenta la amistad y las relaciones cordiales. Y te hace sentir bien, sobretodo si te devuelve el saludo o te sonríe la persona que has saludado.

7. Di las palabras mágicas “por favor” y “gracias”. No te hará ningún daño.

Éstas palabras son para dar y regalar en España. En los restaurantes, supermercados, autobuses y en los centros comerciales, es común escuchar éstas palabras tanto de parte de los clientes y de las dependientas. De hecho, se considera mala educación no decir “por favor” y “gracias” en los momentos apropiados. Cuando vayamos a Filipinas, llevemos estas palabras para decírselo a los conductores, camareros, dependientas y a nuestros familiares. Sí, a todo el mundo.

8. Cuando vayas de compras, llevate tu propio carro o bolsas reciclables. No seas plasta.

Ya es hora de reducir los desperdicios que producimos. En vez de poner toda vuestra compra en bolsas de plástico que puedes pedir en la mayoria de la cajas de los supers, lleva tu propia bolsa reciclable. Si lo hacemos en España, lo podemos hacer en Filipinas. Al menos no te sentirás culpable cuando veas por la tele que Manila se ha vuelto a inundar de toneladas de bolsas de plástico flotando a causa de las sucias y oscuras aguas torrenciales.

9. El claxon de tu vehículo no es tu freno. No pites a los otros vehiculos dejandoles fuera de órbita con tu mega bocina.

Las calles de Manila no solo estan saturadas, son también ruidosas, cada conductor parece encantado dandole al claxon. No como en España que lo único que oirás de las calles son las sirenas de las ambulancias, de coches de policía y bomberos. Cuando estemos en Manila, recordemos que el vehículo que esta delante nuestro no desaparecerá cuando le demos a la bocina. Pisa el freno, disminuye la velocidad de tu vehiculo y baja los humos.

10. Sé paciente, ponte a la cola. Colarse no mola.

Acuerdate de esto, seas quien seas, (alcalde,governador,congresista, OFW de España, OFW de EEUU, OFW del Oriente Medio, vendedor de taho, abogado, enfermera, conductor de taxi, o estás en paro, etc.) todos somos iguales. Ponte a la cola!! Si lo hacemos, no solo conseguimos que la vida de cada uno sea mas fácil sinó que estamos enseñando buenas maneras a todo el mundo.

Finalmente, completo.: 10 hábitos que deberíamos aprender de nuestros amigos españoles y llevarnos de vuelta a Filipinas. Cuando nuestros kababayans se den cuenta de estas pequeñas cosas, dirán que no solamente somos ricos financialmente sinó que nos hemos enriquecido de buenos modales y culturizado como individuos.

Mighty Thor Nasa Manila

2010-09-10T22:46:00.000+02:00

Thor Pinoy

Of Blood and Vampires: Tengo Sangre de Sibarita

2010-09-08T16:39:00.000+02:00

Naniniwala ba kayo sa bampira o sa aswang? Ayon sa mga kwento, ang aswang ay isa sa mga kinakatakutang kampon ng kadiliman sa Pilipinas. Ang mga ito ay may kapangyarihan na katulad ng pinaghalong bampira at bruha. Sila ay may mga pakpak at nahahati ang mga katawan upang makalipad. Sinasabing hindi lang sila umiinom ng dugo ng tao kung hindi kumakain din ng mga sanggol. Sa makatuwid, sila ay mga alagad ng demonyo, sila ay nakakatakot, sila ay makapangyarihan.

**********

Ang mga aswang daw ay laganap sa Kabisayaan lalo na sa mga probinsya ng Capiz, Iloilo at Antique. Subalit napabalita na mayroon na ring mga aswang sa iba pang mga probinsya, pati na sa Manila. Sila ay kilala rin sa tawag na manananggal, tik-tik, wak-wak, at soc-soc. Sinasabing ang mga aswang ay maaring mabuhay na parang ordinaryong tao lamang na parang galing sa barrio, mahiyain, tahimik, at malayo sa tao. Hanggang sa pagsapit ng dilim at sila ay nauhaw.... at nag-iibang anyo. Isipin niyo, baka may kapitbahay kayo sa Pilipinas na ganito. Paano na ang mga pamilya niyo?

**********

Sinasabing mayroon daw mabisang pangontra sa mga aswang: ang makapangyarihan at masarap na bawang. Napansin niyo bang ang mga bawang dito sa España ay mas malalaki kaysa sa mga bawang sa Pilipinas na mahirap pang balatan? Ayon sa mga doctor at scientists, ang bawang daw ay maganda sa katawan dahil nakakapagpababa ng blood pressure at lumalaban sa infection. Ayon naman sa mga albularyo at sa mga may agimat, mabisa nga daw ang bawang laban sa mga aswang. Kaya kung kayo ay magpapadala ng mga gamit at regalo sa Pilipinas ngayong pasko, samahan niyo ng bawang. Hindi natin alam, baka biglang mauhaw at magutom ang kapitbahay ninyong aswang.

**********

Maliban sa bawang, nakakapatay din daw ng aswang ang silver bullets at matulis na kahoy o kawayan. Ang mga ito rin ang madalas nating makitang ginagamit sa mga pelikula upang puksain ang mga nakakatakot na aswang. Subalit dahil mahal naman ang silver bullets, at malapit ng maubos ang mga kahoy at kawayan sa Pilipinas, mas maganda pa ring gumamit ng bawang. Kung namamahalan pa rin kayo sa bawang, pumunta lang sa tindahan at bumili ng Boy Bawang at ito ang ipakain sa bisita ninyong aswang.

**********

Upang hindi masayang ang ating mga dugo na posible lamang na gawing meryenda ng gutom na aswang, bakit hindi tayo mag-donate ng kaunti para sa mga nangangailangang may sakit sa ospital? Alam ba ninyong may mga namamatay dahil nauubusan ng dugo, kahit sa mga ospital? At maganda raw ang pagdodonate ng dugo sa ating katawan, kasi napapalitan ng bagong dugo ang dumadaloy sa ating mga ugat. Sa maiksing salita, hindi lang tayo makakatulong sa mga pasyenteng nasa bingit ng kamatayan, kung hindi napapaganda pa natin ang ating sariling katawan. Masakit ba ang magdonate ng dugo? Hindi, kabayan! Mas masakit ang kagatin ng aswang.

**********

Sa mga kababayan natin na nasa Barcelona, heto tignan ninyo. Kung magdodonate kayo ng dugo, ipagluluto at papakainin kayo ng mga pinakasikat at pinakamagagaling na chef ng Cataluña na sina Fermi Puig, Ada Parellada, at Fabián Martín. I-click ang link sa ibaba upang magpareserba. Sigurado, maraming magdodonate ng dugo kaya makisama at magvolunteer din tayong mga Filipino. La donación de sangre es un gesto de civismo y de responsibilidad hacia el conjunto de la sociedad. Kaya lang, wala kayang mga aswang na makakaamoy sa mga dugo?

http://www.tincsangde.org/sibarita/

**********

Bonus video kung kailangan ninyo ng superhero:

Volver a Empezar Otra Vez

2010-09-05T12:48:00.000+02:00

Como pasa el tiempo y sin darme cuenta Septiembre ya esta aquí. El tiempo vuelve a estar nublado, las ráfagas de viento invaden la ciudad quedandose atrás esos días calurosos de Agosto en las playas de la costa tomando un par de cañas y tapas. La gente con sus paraguas, camisetas de manga corta y pantalones cortos otra vez en el armario y se vuelven a llevar jerseys, chaquetas,botines. Las calles de la gran ciudad vuelven a llenarse de hojas caídas de los arboles estilo Otoño en Nueva York.

*********

Aquellas tardes soleadas y alegres en que solía ir a pasear después de un día largo de trabajo o porque había quedado con amigos se convierten en tardes oscuras y frías. Adiós a las rebajas de Julio y Agosto, a los chipirones y patatas con allioli que me tomaba en alguna terraza de algún bar por el centro, a las fiestas nocturnas en la playa, a las fiestas de espuma de la piscina que solíamos ir, a los helados, al granizado de limón que tanto me gusta..Pero mirándolo así, vuelvo a disfrutar de las tardes tumbada en el sofá de mi casa, delante del televisor, con una manta y mis churros con chocolate...buenissssimo!!!

**********

Esta época del año me trae muchos recuerdos, especialmente durante mi infancia. Es la época de la vuelta al cole. El "El Corte Ingles" solía invadir el espacio publicitario que pagaban con un temazo que sonaba asi: "Volver a empezar otra vez, volver a estrenar zapatos y libros, volver a encontrar a viejos amigos y juntos volver a empezar" Que niño no se ha memorizado esta estrofa durante su infancia, es que no ha vivido su infancia en los años 90.

**********

Solía ir con mi madre y mi hermano a comprar material escolar en la papeleria debajo de casa. Pilots de diferentes colores específicamente del 0.5 el azul para la parrafada que nos hacian escribir, el rojo para titulos y el negro para subtitulos,colores Steadtler (son mis preferidos) otros utilizaban Plastidecor, pegamento, tijeras, goma, saca puntas, lápiz de dibujo y lápiz de minas (si eras uno de los que tenias este tipo de lápiz, te sentías superior a los que tenían un lápiz de sacar puntas) y todo lo que necesitaba para empezar el cole.

**********

La vuelta al cole era un éxtasis para algunos y un calvario para otros. Yo me lo tomaba bien por eso, no por que empezaran las clases nada menos, sino porque iba a volver a ver a mis compañeros de clase e incluso podía haber algún niño nuevo en el cole que solía convertirse en el centro de atención durante la primera semana del curso. Por ser nuevo y todo eso..

**********

También es la época en que todos teníamos ganas de contarnos lo que habíamos estado haciendo los tres meses de vacaciones, donde habíamos ido, las fiestas,las carpas en las que habíamos estado, los botellones de verano, las juergas, las escapadas, los ligues de verano...

**********

Empezar un nuevo curso nunca ha sido facil, adaptarse a la rutina del lunes-viernes de 8:00 a 17:00 es un coñazo, pero se sobrelleva cuando estas con amigos y cuando te lo pasas bien en medio de clase. Examenes, trabajos en grupo, exposiciones vuelven a robarme el tiempo pero siempre estan las fiestas del colegio, excursiones, salidas culturales que aprovechamos muy bien sobretodo porque nos escaqueamos de las clases.

**********

Como voy a echar de menos el verano pero aun no se ha acabado. En Cataluña nos queda Les festes de la Merce, els correfocs, els gegants, mucha fiesta y mucha cerveza que beber!!!

Con todo esto, me he dado cuenta que Septiembre es una buena época para recordar y para volver a empezar.

Ang Pulis at Ang Pinoy

2010-09-01T01:55:00.009+02:00

Si Spanish Pinoy ay nakikiramay sa ating mga kaibigang Chino sa nangyaring karasahan noong Agosto 23, 2010 sa Manila kung saan walong turista ang namatay dahil sa isang dating Filipino pulis na si Rolando Mendoza. Ang ganitong karahasang kumitil sa buhay ng mga bisita sa aming bayan ay walang lugar sa isang sibilisadong lipunan.

Ako ay nakikiramay din sa aking mga kababayang Filipino sa buong mundo na, dahil sa pangyayari, ay umaani ng mga puna, kung hindi man panlalait, ng mga iba´t ibang lahi na nakapanood sa mga pangyayari.

Bilang isang Filipino, masakit panoorin at balikan ang insidente, lalo na at alam ko na ito ay nasaksihan ng buong mundo. Subalit kailangan kong harapin at tanggapin na ang aking bayang pinagmulan ay isang mahirap na bansang umaasahang umunlad. Maraming pagkukulang na dapat punan, maraming mali na dapat itama. Mahirap ang mga tao at ang gobyerno. May mga krimen na dapat puksain. Subalit ito ang mga realidad sa bayan ko, sa bayan natin.

Ngunit huwag sana nating hayaang ang pangyayaring ito ay pumatay din sa ating diwa at dangal bilang mga Filipino. Sa mata ng buong mundo, maaring si Pinoy ay lalo pang lumiit. Pero sa kaibuturan ng ating pagkatao bilang mga Filipino, huwag sana nating ibaon ang maliit na tinig na nagsasabing si Pinoy ay magaling, marangal, magiting. Payabungin natin ang tinig na ito hanggang muli ay maging isang sigaw, isang sigaw na uugong sa apat na sulok ng mundo.

Kasabay ng ating taimtim na pag-asang balang araw ay aahon ang lahi ni Juan, ituloy natin ang pagtatrabaho at pamumuhay nang ayon sa magagandang asal na itinuro sa ating bayan. Dito sa Espanya, patuluin ang pawis ng Pinoy at ipakita sa mga restaurant, bahay at empresa na ang manggagawang Filipino ay mahusay at maaasahan. Muli nating ipakita nang buong yabang sa ating mga kapatid na Espanyol na ang Pinoy ay hindi magnanakaw at kriminal. Tayo ang mukha ng Filipino: ang ating mahusay at tapat na pagtatrabaho at maayos na pagtrato sa ibang tao.

At higit sa lahat, ikwento natin sa mga bata kung gaano karangal ang Filipino at kung gaano kaganda ang ating bayan. Huwag nating hayaang ang mga kabataang pag-asa ng ating bayan ay mawalan ng yabang at pagmamahal sa ating bayan. Ikwento at kilalanin natin sina:

1. Carlos P. Romulo, ang unang asyanong naging Presidente ng United Nations General Assembly. Noong ginagawa ang official seal ng United Nations, hinanap ni Carlos P. Romulo ang Pilipinas sa mapang nakalagay sa seal. Ang sagot sa kanya ng US Senator Warren Austin, "It's too small to include. If we put the Philippines, it would be no more than a dot." "I want that dot!", giit ni Romulo. Ngayon, mayroong tuldok sa pagitan ng Pacific Ocean at South China Sea sa seal ng United Nations.

2. Efren Peñaflorida, nagtutulak ng kariton na may bandila ng Pilipinas. Ang karitong ito ang kanyang ginagamit upang turuan ang mga street children sa ating bayan kahit sa mga sementeryo, kalsada at bundok ng basura. Noong 2009, siya ay kinilala ng buong mundo bilang CNN Hero of the Year.

3. Manny Pacquiao, ang hari ng boksing sa buong mundo. Efren “Bata” Reyes, ang hari ng billiards sa buong mundo. Paeng Nepomuceno, ang hari ng bowling sa buong mundo.

4. Nestor Suplico, ang “New York´s Most Honest Taxi Driver”. Si Suplico ay pinarangalan dahil sa pagbabalik ng mga mahahaling perlas na humigit $70,000 na naiwan sa kanyang taxi habang siya ay nagmamaneho sa New York noong 2004.

5. Josette Biyo, isang guro na nag-aral sa mga pinakamagagaling na universidad sa Pilipinas. Iniwan niya ang marangyang sahod ng pagtuturo sa malalaking eskwelahan at siya ay nagturo sa mga bata sa liblib na barrio kung saan ang sahod niya ay mababa pa sa 250 euros. Dahil sa kanyang kakaibang sakripisyo ay ginawaran si Dr. Biyo ng Massachusettes Institute of Technology (MIT) ng isang kakaibang parangal: pinangalanan ang isang bagong diskubreng planeta sa ating galaxy bilang “Biyo”. Ayaw mong maniwala? Sige, igoogle mo.

7. Melitza Anne Chan, isang nurse mula sa Iloilo at nagtatrabaho sa Saudi Arabia. Ibinalik niya ang 10 million Saudi Riyals (mahigit 150 million pesos) na, dahil sa pagkakamali, ay pumasok sa kanyang bank account.

8. Allan Pineda, ang sikat na miyembro ng Black Eyed Peas na nagbigay pugay sa kanyang bayang pinagmulan sa pamamagitan ng kantang “Bebot” na naging international hit.

9. Jesus Sumook, isang Filipino seaman, na itinaya ang sariling buhay upang sagipin ang isa pang marinero na nahilo at nahulog sa shaft ng barkong Saga Spray. Kinilala siya ng Swedish Mercantile Marine Foundation dahil sa kanyang kabayanihan.

10. Ikaw, isang OFW dito sa Spain. Oo, ikaw! Katulad nila, at marami pang iba (Charice Pempengco, Lea Salonga, Paulino Alcantara, atbp.), ikaw ay isang ipinagmamalaking Filipino. Tumindig ka at ipakita mong marangal at masipag ang lahi mo hanggang makilala tayo.

Sa ganitong mga panahon nasusubok ang tibay at galing ng Pinoy. Kung hindi tayo mismo ang tatayo at magbabangon sa ating bayan, sino? Gamitin sana natin ang ating mga pagkakamali at pagkukulang bilang isang bayan upang tayo ay matuto at magbago. Umasa ka, malalampasan natin ito. Uunlad din tayo. Hahangaan ng buong mundo. Mabuhay ka, kabayan! Marangal, magaling at magiting ang lahi mo!

10 Habitos Que los Filipinos Deberian Aprender de los Españoles (1ª parte)

2010-08-24T13:52:00.025+02:00

Después de vivir en España durante un par de años, he visto costumbres que para muchos españoles es algo normal en su día a día. Pero para los filipinos, estas maneras pueden parecer ridiculas o sin sentido. Sin embargo, a medida que los observo, estas pequeñas cosas dan resultado: hacen que la vida sea mas fácil para todos y ponen orden en las cosas que uno hace.

También podríamos aprender estas cosas, aplicarlas y enseñárselo a nuestros kababayans cuando fuéramos a Filipinas. Quien sabe, quizá ayude a poner orden y disciplina a nuestra caótica sociedad Filipina. Aquí tenéis 10 costumbres que podríamos aprender de nuestros hermanos españoles.

1. Tienes libertad de expresión. Hay que discutir, pero no hay sitio para la violencia en una sociedad civilizada.

He visto a conductores españoles discutir en la carretera. Algunos incluso bajaban de sus coches, se ponían cara a cara y se ponía discutir a grito pelado con el otro conductor. Pero ninguno tocaba al otro. Y cuando el semáforo se ponía en verde, los conductores volvían a sus vehículos y seguían conduciendo. En Filipinas, este tipo de confrontaciones suelen acabar en tiroteos, con un conductor muerto y el otro fugitivo. Son llevados por la fuerza de la discusión pero no por la pelea. Y además, el otro podría llevar una pistola mas grande!

2. Clasifica tu basura. Tiralo en sus correspondientes contenedores a la hora que toca.

Aun me acuerdo de la publicidad que daban por la tele en Filipinas hara una década: Toda la basura que acumules, te sera devuelta (con videoclips de residuos y desechos flotantes entrando por las casas durante la época de lluvia.) Los urbanistas dicen que la mayoría de inundaciones que se producen en Manila cada año es a causa de los residuos atascados en los canales. Aquí en España, hay papeleras en casi todas partes (en las calles, parques y playas) Enormes containers de colores para los reciclables, biodegradables y para el vidrio son accesibles. Es increíble como los españoles se manejan con sus propios desechos: bien clasificados y echados a sus respectivos containers a su debida hora. No me extraña que no haya visto ninguna bolsa de basura flotando durante los días de lluvia.

3. El verde significa en marca, el amarillo significa disminuya la velocidad y el rojo detener el paso. Obedece a las señalizaciones de trafico. Son leyes no sugerencias.

España: Pasada la media noche. Hay pocas personas en la calle. El conductor español llega a la intersección. El semáforo esta en rojo. No hay peatones cruzando el paso de cebra, no hay policías vigilando. El conductor español se detiene, espera a que el semáforo se ponga en verde y conduce con precaución para volver a casa.

Manila: 02:00 horas. El conductor filipino vuelve a casa después de la juerga. Se detiene en la intersección. El semáforo se pone en verde. El conductor filipino no reanuda su marcha, esta ocupado escribiendo mensajes de texto. El vehículo que circula por detrás esta echando humos. El conductor filipino le hace “la butifarra” y le envía a tomar por culo al otro conductor antes de seguir en marcha. Antes de llegar al siguiente cruce, el semáforo esta en amarillo. El conductor filipino conduce mas deprisa (claro, el amarillo significa que conduzcas a toda pastilla). Llega al siguiente cruce y el semáforo esta en rojo. Aminora el paso, mira a su derecha e izquierda y sigue conduciendo. Ni siquiera vio el camión que iba con exceso de velocidad y chocaba con su coche. Y fijo a este conductor filipino, lo ultimo que se le paso por la cabeza antes de morir era “ Maldito sea el conductor del camión, se paso el semáforo en rojo”.

4. Si tu destino esta a 4 manzanas, ves caminando. Caminar es un buen ejercicio. Es bueno para el bolsillo y para el medio ambiente.

Cuando llegue a España, un amigo mio español me dijo que el sitio a donde íbamos se podía llegar a pie. Y caminamos unos 40 minutos, no había caminado tanto, con perdón, en toda mi vida filpina! Me di cuenta que a todos los de España les encantaba caminar, hasta los mas mayores. Todos excepto los ignorantes,perezosos, ricos y poderosos turistas filipinos, quienes piensan que porque se hayan podido permitir visitar España, creen que no deberían sufrir largas caminatas. Con sus egos por las nubes y sus aires de mandamás creen estar por encima del suelo y que van levitan por España.

Pero en serio, para caminar no necesitas ninguna explicación. Tus piernas están echas para andar. Caminar es sano. El caminar te ahorra dinero, que te gastas en pagar la gasolina y productos del carbón que contaminan el medio ambiente. Si no te lo crees, pues cree que Dios quiere que camines. Sino, te hubiera dado sillas de ruedas en vez de piernas.

5. Bebe vino pero no te emborraches.

Una copa de vino es saludable. Muchos de los españoles beben vino (y cerveza!) en las comidas (ya creo que si, en el desayuno,comida y cena). Y he visto a algunos emborracharse y montar un follón (yo diría que a veces están pasados de vueltas) Pero un español borracho es mas bien una excepción, porque aparentemente saben tener un control cuando se van de copas. Lo hacen por pura diversión y para socializarse. Esto también pasa en Filipinas, excepto que la mayoría parecen beber para acabar cogiendo una trompa. Y cuando los filipinos estan borrachos, se convierten en super héroes: inmortales, sin temores y sordos. Si pudiéramos beber y dejar que el alcohol recorra nuestro estomago en vez de bombear el alcohol hacia nuestra cabeza, las calles y los bares de Manila serian mucho mas seguras. Para la próxima vez que vayamos de vacaciones, recordemos y de paso a nuestros acompañantes que estamos allí para divertirnos y no para morir. Salud!

(Continuará)

Of Love, Sex, and Babies (Spanish Style)

2010-08-14T14:09:00.005+02:00

Ang blog na ito ay tungkol sa isang sensitibong usapin. Rated 18. Patnubay ng magulang ay kailangan.

**********

Si Anna, 16 años, menor de edad, taga Malaga. Buntis. Si Lizette, 20 años, taga Palma de Mallorca. Kailangan daw magpakasal dahil buntis. Si Liza, 22 años, taga Barcelona, single, dalawang beses ng nagpa-abort na hindi alam ng magulang. Si Kharen, 19 años, taga Canarias, single na may isang anak. Si Tracy, 24 años, taga Barcelona, hindi makapagtrabaho dahil sa pag-aalaga ng tatlong anak. Lahat sila ay kabataang Filipina. Lahat sila ay nandito sa España. Sa tingin nila, lahat sila ay nain-love. Lahat sila, maagang nakipag-sex.

*********

Si Lito, nasa Andorra, 17 años, dalawa na ang anak sa 18 años na nobya. Si Rico, taga-Madrid, 19 años, katatapos lang magpakasal sa 18 años na buntis na nobya. Si Andrew sa Ibiza, 19 años, ayaw ipakasal ng magulang sa nobyang 18 años na nabuntis nya. Lahat sila ay kabataang Filipino. Lahat sila ay nandito sa España. Sa tingin nila, lahat sila ay nain-love. Lahat sila, maagang nakipag-sex.

**********

Ang isyu ng unplanned pregnancy ay hindi bago sa buhay ng mga migranteng Filipino, hindi lamang dito sa España kung hindi sa buong mundo. Ito ay isang katotohanang hinaharap ng mga migrante, at pati na rin ang ating mga kababayan sa Filipinas, lalo na ang mga kabataan. Ang masakit, karamihan sa mga kaso ng unplanned pregnancy ay nagdudulot ng napakabigat na suliranin sa sarili at pamilya ng mga dumaranas nito. Habang meron namang dumaan sa ganitong sitwasyon at matagumpay pa ring naipagpatuloy ang kanilang buhay, meron namang nagsasabi na ang maaga at wala sa planong pagkabuntis ay nagdulot ng problema at hindi inaasahang pagbabago sa buhay ng mga kabataang biglaang naging mga magulang.

**********

Algunas de las razones de los embarazos no deseados es por la influencia de la cultura liberal que hay aquí en España, donde los jóvenes Filipinos ven como es normal mantener relaciones sexuales a una edad temprana. Otra razón es porque se esta perdiendo progresivamente los valores Filipinos de los jóvenes que han crecido y vivido en España. Y porque la gran mayoría de padres están saturados de trabajo, muchas veces ya no están mucho por ellos, ni les prestan la atención que necesitan, ni les dan las lecciones que deben recibir sus hijos.

**********

Another possible reason for unplanned pregnancies is the lack or insufficient knowledge of the Filipino youth in Spain on the proper use of contraceptives like condoms and pills. Don´t get me wrong, abstinence from premarital sex is still the best way of preventing unplanned and premature pregnancies. But reality bites and tells us that not everyone practices abstinence, despite the teachings of the church and the counsel of the parents. Faced with this situation, then the proper use of contraceptives becomes a good second option. This blog is not a judgement on values and morality. It is about options and responsibility.

**********

Por eso, creo que el tema del uso de anticonceptivos tiene que empezar por la familia. Ya paso a la historia eso de que se estaba prohibido hablar de ello o se consideraba tabú hablar del asunto entre hijos y padres, indistintamente si era chico o chica. Es mejor hablarlo y aconsejar a los hijos antes de que se metan en el mundo del sexo sin saber las consecuencias a las que se atienen.

*********

Sa mga magulang, baka gusto ninyong turuan ang inyong mga anak bago nila isugal ang kanilang kinabukasan. Kung kayo mismo ay kulang sa kaalaman tungkol sa paggamit ng contraceptives, maraming ahensiya ng España ang maaring magbigay sa inyo ng impormasyon, pati ang inyong mga medico. Sa mga kabataan, ´tol kunting ingat at responsibilidad. Kung pwede, huwag munang makipag-sex hanggat hindi nyo pa kayang balikatin ang maaring kahihinatnan. O kung hindi naman, gumamit ng proteksiyon. Ikaw din, baka maagang matapos ang maliligayang araw ng pagbibinata o pagdadalaga mo at maging magulang ka ng wala sa oras at plano.

**********

Actually, sinulat ko lang itong blog na ito dahil gusto kong magsulat gamit ang tatlong wika: Filipino, English, at Spanish. Nagkataon lamang na sex at contraceptives ang nasa isip ko hehehe Filipino, ang pambansang wika ng ating sariling bayan. English is our second official language and Filipinos are known worldwide to be good English speakers. Y el Español es la lengua casi olvidada que tenemos que volver a adquirir. Y, por supuesto, la lengua de nuestro segundo hogar, madre España.

Maligayang Buwan ng Wika 2010, Filipinas!

**********

Bonus Video ng kanta ni Dolphy at Panchito:

Kulam in Spain (Oh, no!!!)

2010-08-11T23:07:00.001+02:00

Nakulam yata ako. Laging sumasakit ang likod ko, hindi matanggal-tanggal. Nakailang bisita na ako sa medico, pinag-therapy pa ako. Umiinom din ako ng gamot na reseta ng medico. Pero wala pa rin, masakit talaga. Wala namang makitang masama sa mga x-ray ko. Ahhh... kulam na nga siguro ito.

*********

Nung tumawag ako sa Pilipinas noong nakaraang linggo, nasabi ko sa nanay ko ang problema ko. Sakto namang nandoon sa bahay namin yung kapitbahay naming si Tandang Lucio, isang albularyo. Nung marinig nya ang sakit ko, tinanong niya kung hinawakan daw ako ni Aling Sela, yung kapitbahay din namin sa Pilipinas na nandito din sa España, at hinihinalang isang mangkukulam. Huwag daw akong magpapahawak sa kanya, malakas daw ang kulam niya. Too late the hero, Tandang Lucio. Nagkita kami sa isang birthday celebration ni Aling Sela noong Mayo. Hindi lang kami nagbeso-beso. Sumayaw pa kami sa ballroom pagkatapos ng party. At siyempre, hindi lang niya ako hinawakan, kinapitan niya ako!

*********

Oo nga ano. Parang pagkatapos ng birthday party at ballroom nagsimulang sumakit ang likod ko! Mukhang kinulam nga ako ni Aling Sela. Balita na kasi sa barangay namin na mangkukulam siya kahit noong bata pa ako. Marami daw siyang kinulam, meron pang namatay. Kung ano anong sakit ang dumadapo sa mga kinukulam nya: lagnat, nagsusuka (kung napakain ng may kulam), nawawala sa tamang pag-iisip. Makapangyahihan si Aling Sela. Malakas ang kulam niya.

*********

Ayon sa mga kwento ng mga matatanda, ang kulam ay isang uri ng itim na magic na kumokontrol, nakakasakit at nagbibigay ng malas sa ibang tao. Meron din daw magandang kulam na kabaliktad naman ang epekto, subalit mas laganap ang itim o masamang kulam. Ang kapangyarihan daw para mangkulam ay naipapasa sa ibang taong gusto paglipatan ng mangkukulam kapag siya ay malapit ng mamatay. At ang balita, namana daw ni Aling Sela ang kanyang kapangyarihan mula sa kanyang ina na isa ring mangkukulam.

*********

Madalas daw gamitin sa pangkukulam ang isang itim na manika, parang voodoo doll. Nilalagyan ito ng buhok o piraso ng damit ng biktima. Ginagawa ang ritwal. Saka tutusukin ng karayom ang itim na manika. At sa eksaktong bahagi ding iyon ng katawan ng biktima ang sasakit. Iniisip ko kung paano ako nakuhanan ng buhok ni Aling Sela. Baka noong sumasayaw kami ng cha-cha.

**********

Akala ko naman kasi ay nawala na ang kulam ni Aling Sela noong pumunta siya dito sa España. Siguro ay nadala niya ang itim niyang manika. Hindi naman kasi alam dito sa España na gamit sa pangkukulam iyon. Sayang, kung nalaman ko lang sana na may kapangyarihan pa rin siya, nasuot ko sana yung kaisa-isa kong singsing na may maliit na brilyante. Takot daw kasi ang mga mangkukulam sa brilyante. May nagsasabi rin na takot sila sa pulang posporo at sa bala ng baril. Pati rin daw sa cactus.

**********

Meron pa naman daw gamot sa kulam sa akin ni Aling Sela. Magpakulo daw ako ng 7 uri ng dahon, uminom ng isang baso ng pinagpakuluan sa loob ng 7 araw. At gamitin ko ring panligo ang tubig na pinagpakuluan sa 7 dahon sa loob ng 7 araw. Mawawala na raw ang kulam, sabi ni Tandang Lucio, ang magaling na albularyo. Ang problema ko lang, saan ko kukunin ang 7 dahon dito sa España eh sa Pilipinas lang yata tumutubo ang mga tanim na ito?! Magpapadala daw ang nanay ko kapag may umuwing galing España sa barangay namin. O di kaya ay i-DHL daw niya ang mga dahon. Sus, pwede kaya yun??!

**********

Habang hindi pa dumarating ang 7 dahon na gagamot sa kulam sa akin, magtitiis muna ako sa mga inireseta ng medico. Eh kung kausapin ko kaya si Aling Sela na alisin na niya ang kulam na ginawa sa akin? Kaya lang baka magalit siya. Baka naman kasi hindi totoong mangkukulam pa siya. O di naman kaya ay mas lalo pa niyang bigatan ang kulam sa akin kasi alam ko ng mangkukulam siya.

**********

Kayo, naniniwala ba sa kulam? Meron pa kayang kulam dito sa España? Gusto niyo bang matutong mangkulam o di kaya ay matuto kung paano ito kontrahin? Heto, meron akong nahanap na blog tungkol sa kulam at iba pang kapangyarihang Filipino. Basahin din ninyo. Kayo rin, baka kayo ang sumunod na makulam at sumakit din ang likod ninyo.

http://filipinosorcery.blogspot.com/

Buwan ng Wika (Buwan ng...ano??!)

2010-08-04T17:58:00.004+02:00

El mes de Agosto es el “Buwan ng Wika” en Filipinas. Para aquellos que habéis estudiado primaria y la ESO en Filipinas sabeis que significa esto: hacen actividades escolares como Juegos Florales, balagtasan,hacer posters, bailes, etc etc.. Todo en Filipino!!! Os acordáis?

**********

Casi todos mis blogs anteriores estaban en Filipino (sí, así se le llama al idioma oficial en Filipinas, y sí, hay otro idioma oficial, el Ingles). Como celebración de nuestro “Buwan ng Wika” escribo este blog en Español. No tiene mucho sentido pero bueno, en el mundo hay muchas cosas que carecen de sentido, dejémoslo así.

**********

Demuestra que eres un autentico filipino. A ver si adivinas cuantas letras tiene el abecedario filipino. Di la respuesta antes de buscarlo por el Google. Comprobemos si has acertado. Bueno, en realidad no pasa nada si te has equivocado, kabayan, porque no partimos de esa base para decir si eres un verdadero Filipino. Esta sino en el amor que sientes por tus paisanos y por tu pueblo.

**********

Venga va, aquí tienes mas! Sabrías traducir las siguientes palabras en Filipino: computer, qualification, individual, occasion, syphilis. Piensa! Piensa! Son solo cinco palabras. A ver cuantas adivinas en Filipino. La respuesta esta al final de este blog. Con un 60% pasas. ¿Habrás aprobado?

**********

Sabeis el Dr. Jose Rizal cuando hablaba del amor a la lengua, decía, “Ang hindi marunong magmahal sa sariling wika, higit pa sa hayop at malansang isda”. Y la respuesta del pillín, ang hindi raw marunong magmahal sa sariling wika ay.... pipi. Y yo digo que, ang hindi marunong magmahal sa sariling wika ay… jejemon! Hoy, tigilan nyo na ang jejemon, n@KAKu@inis n@h phow.

**********

Ahora en serio, debemos seguir utilizando el Filipino como lengua aunque estemos en España, sobretodo a los niños nacidos o que hayan crecido aquí. Además de aprender el Español y el Ingles, utilicemos el nuestro, el Filipino. Leed mi blog, que seguro que aprenderéis. Promise. This is so freaking true.

**********

Y ahora caigo, de la cantidad de Pinoys que hay en España, si enseñáramos Filipino a los niños que cuidamos, de aquí 10 años, habría muchos españoles hablando en filipino gracias a las magnificas canguros que tienen! Pensadlo, cuando estos niños crezcan, hablarían español y filpino! Estaría bueno! Si no os lo creéis, mirad y echad un vistazo a esto:

**********

Respuestas a la traducción en Filipino: : Computer qualification, individual, occasion, syphilis: kompyuter, kwalipikasyon, indibidwal, okasyon, sipilis ¿ Cuantas has acertado?

Hitler, Galit sa Panalo ng Spain sa World Cup!

2010-08-02T14:59:00.003+02:00

Medyo matagal ng natapos ang panalo ng Spain sa World Cup 2010. Tapos na ang celebration. Tapos na ang ingay. Ang saya ng mga Spanish noong nanalo sila. pati tayong mga Pilipino, syempre, nakisaya.

Pero alam niyo ba na si Hitler ay hindi naging masaya, mukhang sa Netherlands siya pumusta. Ngayon lang na-leak ang galit na galit video ni Hitler nung mabalitaan niyang Spain ang nanalo. Nagsisigaw sya. Nagwawala. Nakakatakot! Gyera na kaya ito?

Heto, magrelax at panoorin niyo ang video. Huwag kakalimutang tumawa o mag-smile, summer naman. Bakasyon pa!

Yes! Bakasyon na!!!!

2010-08-01T00:07:00.004+02:00

Sa wakas, Agosto na: buwan ng bakasyon para sa karamihan ng mga Español. At dahil nasa bakasyon ang amo o kaya ay sarado ang negosyo, bakasyon din ang marami nating kababayan syempre (maliban na lang siguro sa mga nasa Baleares, Canarias, at Malaga na abala sa mga among ngayon naman nagdatingan para magbakasyon sa mga isla at playa).

**********

Si Tita Tina nga, last week pa umuwi sa Pilipinas, isang buwang bakasyon. Ang swerte nya, mahabang pahinga. Tinawagan ko kanina, nasa Mall of Asia daw, nag-Jollibee kasama ang mga pinsan kong bata. Hay, na-miss ko tuloy ang cheeseburger, palabok fiesta at Chicken Joy! Bakit kasi wala pang Jollibee dito sa Spain. Siguro pag meron, dun ako kakain every Sunday!

**********

Pero nagtataka din ako kay Tita Tina, sabi nya ubos na daw ang inuwi nyang pera! Aba eh yun yata ang bonus nilang mag-asawa kasama ang isang buwang sweldo nila. Kasi nga naman, pamasahe pa lang, libo na. Eh tatlo pa silang umuwi. Di bale, sabi nya nung hinatid ko sila sa airport, hulugan daw naman yung ticket na binili nya. Pwede daw bayaran hanggang six months pagbalik nila. Magastos pero sulit naman, kasi makakasama nila ang mga kamag-anak namin sa probinsya.

*********

Ako hindi na umuwi, kahit may isang buwan din akong bakasyon. Nanghihinayang ako sa gastos. Mahigit dalawang taon na rin akong hindi nakauwi, syempre miss ko na rin ang aming pamilya. Mabuti na lang at sa panahon ngayon, may internet na. Madali na lang mag-usap, may videocam pa! At madalas din naman kaming magchat ni nanay (oo, matanda na siya pero may facebook din sya!) Mabagal nga lang siyang mag-type, inaabot siya ng siyam siyam bago matapos ang isang sentence. Kaya nagpabili ako ng mike at videocam nya para mag-usap na lang kami.

**********

Sabi ko kay nanay, ipapadala ko na lang na pera yung pamasahe at gastos sa pag-uwi. Idagdag niya sa maliit na piggery at poultry na pinagkakaabalahan nya. Tuwang-tuwa si nanay. Madadagdagan daw niya ang mga alaga niya dahil sa ipapadala ko. Sana lumago ang itinayo niyang negosyo. May tatlong taon na rin naman ito, so far, may kinikita naman siya para sa mga gastos niya at pang-allowance ng mga pinsan ko na sa kanya humihingi ng baon tuwing umaga.

**********

Yung sobra sa ipapadala ko, ipapang-down daw niya sa lupang sakahan na ibinebenta ng kapit-bahay namin. Payag naman daw kasi ang may-ari na magdown lang muna, tapos unti-unti na lang bayaran ang balanse. Pangalawa na itong lupa na mabibili ni nanay kung sakali. Yung pang-uwi ko sana last year, yun ang pimambili nya dun sa una.

*********

Biro ko kay nanay, bakit sya pumapayag na hindi muna ako umuwi, hindi nya ba ako nami-miss kaya mas gusto niya ang pera na lang? Muntik siyang maiyak sa biro ko. Sabi niya, gustong-gusto daw niya akong makita, pero nagtitiis lang daw siya. Kaya nga niya iniipon yung aking mga padala at inilalagay sa negosyo para balang araw, kung gusto kong umuwi at doon na manirahan ulit sa amin, ay meron na kaming mapagkukuhanan ng pera. Yan ang aking ina, mabait at senti.

*********

Hawak ko na ngayon ang 3,500 euros na pang-uwi ko sana. Bukas ko ipapadala sa Pilipinas (sana maganda ang exchange rate). Hindi ko man nakita ngayong taon ang aking mga mahal sa buhay, umaasa ako na sa pamamagitan ng pagtitiis ngayon at pag-iingat sa aking munting ipon, balang araw ay magkakasama kami ulit, hindi lang para sa bakasyon, kung hindi pangmatagalan.

*********

Para sa aking mga kamag-anak at kaibigan na nagbakasyon sa Pilipinas, sulitin nyo ang pag-enjoy!!! I-todo ang oras kasama ang mga mahal sa buhay. Magpahinga at mag-relax bago tayo sumabak ulit sa trabaho. Pero huwag masyadong mag-iinom at makikipag-away. At pagbalik niyo, huwag kakalimutan ang aming mga pasalubong!!!

**********

Para sa mga kababayan na kasama kong naiwan dito sa Spain at hindi nakapagbakasyon sa Pilipinas, heto ang sa inyo: isang video ng balikbayan paglapag sa NAIA. Panoorin niyo at mainggit kayo (wag niyo lang gayahin ang ginawa nyang pag-video habang palapag ang eroplano dahil ito ay sobrang delikado!!!):

Si Rosie, Illegal Recruiter at Estafadora

2010-07-29T03:12:00.007+02:00

Nagngingitngit sa galit si Kuya Nilo kaninang hapon. Hindi siya mapakali, inis na inis. Hindi niya pinansin ang adobong adidas na handa ni Ate Lita, ang kanyang kapatid. Paborito pa naman ni Kuya Nilo ang adobong adidas, pati buto hindi pinapatawad. Ngunit ngayon, wala syang ganang kumain. Naloko daw kasi siya, na-estafa. Hindi niya alam kung mababawi pa niya ang 4,500 euros na ibinayad niya para sa oferta de trabajo ng kanyang asawa.

**********

Si Kuya Nilo ay bagong dating lamang dito sa España, wala pa siyang isang taon. Wala pa din siyang papel. Seaman kasi siya, nagjump-ship nung dumaong ang kanilang barko sa Barcelona noong Enero. Nandito kasi sa España ang kapatid niya. Meron syang bitbit na pera nung nagjump-ship sya, mahigit 5,000 euros na naipon nya sa barko. Minsang naglalakad siya sa Calle Joaquin Costa, meron syang nakilala. Pwede daw papuntahin ng taong ito ang asawa ni Kuya Nilo sa España, basta magbayad siya. Doon na siya nagsimulang magtiwala, at ma-estafa.

*********

Dahil daw magaling magsalita ang nakilala niya, at dahil gusto niyang makapunta rin sa España ang kanyang asawa, sumugal si Kuya Nilo. Nagtiwala. Nagbayad ng 1,000 euros na downpayment para sa oferta ng kanyang asawa. Pag-uwi niya sa bahay, masaya siya. Nangarap na malapit na niya ring makasama ang asawa. nanaginip na malapit na nilang maiahon ang pamilya sa hirap. Malapit na. Wala pang dalawang linggo, umabot na sa 4,500 euros ang naibigay niya. Ubos ang ipon niya.

*********

Ang notorious na estafadora at illegal recruiter sa Barcelona ay itago natin sa pangalang Rosie, hindi tunay na pangalan. Isa din syang Filipino na ngayon ay nambibiktima ng kapwa Filipino, lalo na ang mga bagong dating sa España. Ayon sa kwento, paborito nyang biktimahin ang mga katulad ni Kuya Nilo na walang papel. Ihahanap daw ng trabaho. Ipepetisyon daw ang mga pamilya sa Pilipinas. Bibigyan daw ng oferta de trabajo. Basta magbayad lang ng apat hanggang anim na libong euros. Lilipas ang buwan at taon, mahirap na daw mahagilap si Rosie kapag nakuha na niya ang pera. Mailap pa sa agimat ng puso ng saging.

*********

Iyan si Rosie, hindi tunay na pangalan. Ayon kay Kuya Nilo, marami daw silang nagrereklamo laban kay Rosie. Kahit hindi na makapunta ang kanyang asawa, maibalik lamang ang kanyang pera, subalit wala na. Kung nakakausap nya si Rosie, ito pa raw ang galit sa kanya, bakit daw makulit siya. Natatakot namang magreklamo sa pulis si Kuya Nilo kasi wala siyang papel, at alam ito ni Rosie.

**********

Bakit ba kasi meron tayong mga kababayan na ginagawang hanapbuhay ang panloloko sa kapwa Filipino? Dyan sa inyo, meron din bang illegal recruiter at estafadora na katulad ng nasa Barcelonang itinago natin sa pangalang Rosie? Sa Madrid? Sa Ibiza? Sa Palma? Sa Malaga? Sa Valencia? Sa Canarias? Isumbong niyo dito at isulat natin upang hindi na makapambiktima ng iba pang Filipino. Kawawang Kuya Nilo, naloko. Hindi tuloy siya makakain ng adidas na adobo.

Chismis sa Embassy

2010-07-23T12:22:00.003+02:00

I´ll give in to chismis, pero ngayon lang ha (asa pa): Totoo kaya ang balita na ang kasambahay (household staff) ng isang opisyal sa Embajada ng Filipinas sa Madrid ay nag-TNT na sa España??! Ayon sa report na nasagap ng aking makapangyarihang radar, ayaw na daw umuwi sa Pilipinas ng nasabing kasambahay kaya hindi na sya sumama sa embassy official sa pag-alis sa Spain pauwi sa Pilipinas. Ang masasabi ko lang, BIENVENIDO A ESPAÑA, kabayan! May isa na namang magbabasa sa aking blog!!!!

**********

Kilala nyo ba kung sino itong embassy official na ito? At kung sino ang kanyang kasambahay na tumakas na at ayaw ng bumalik sa Pilipinas kahit pauwi na ang amo nya? Kilala ko sila, ibubulong ko sa inyo mamaya. Itutuloy ko muna ang kwentong nakakatawa at nakakainis. Ayon daw kasi sa regulasyon, ang mga diplomat ay pwedeng magdala sa Spain ng kanilang mga kasama at katulong sa bahay, basta kapag tapos na ang term ng diplomat dito sa Spain, ay isasama nyang paalis ang kanyang mga dinalang kasambahay at katulong. Therefore, ang pagtakas at hindi na pag-uwi ng kasambahay na ito ay isang paglabag sa regulasyon ng Spain.

**********

Ayon pa sa aking super radar, may nag-advice daw dito sa kasambahay ni embassy official upang wag na lang umuwi at maghanap na lang ng ibang trabaho dito. At alam nyo ba, taga Embassy din daw ang nag-advice sa kanya!!! Totoo kaya ito, huwag naman sana. Baka gusto lang nilang i-pirate ang kasambahay ni embassy official!

*********

Ang chismis pa, matagal na daw nagtatrabaho itong si kasambahay sa kanyang among diplomat. Sabagay, hindi natin sya masisisi na piliin nyang dito na lang magtrabaho (illegal nga lang, pero pwede namang mag-arraigo) kaysa bumalik sa hirap ng buhay sa Pilipinas. Nakita nya siguro na mas may kinabukasan sya dito kaysa umuwi ulit sa atin. Ang mahirap nga lang, may nalabag na regulasyon ng Spain at konektado pa man din sya sa embahada. Kabayan, ang sarap ng paella, noh??! Siguro paella ang hindi mo maiwanan dito.

*********

O ano, kilala nyo na ba kung sino ang sinasabi ko? Baka naman nagtatago lang sya sa bahay ninyo? Sige na nga, sasabihin ko na ang pangalan ng kasambahay na tumakas at ayaw ng umuwi sa Pilipinas: sya ay walang iba kung hindi si.....

*********

May nasagap pang report ang aking mega radar na hindi pala ito ang unang pagkakataon na tumakas at hindi na umuwi ang kasambahay ng isang embassy official! Nangyari na din daw ito sa kasambahay ng dati mismong Ambassador Antonio Lagdameo. Ano ba yan! Totoo kaya ito? Tawag nga kayo sa Embahada at ng malaman natin ang totoo.

*********

Ang tumakas na kasambahay ng embassy official ay walang iba kung hindi si.... si..... si Ronaldo “Popoy” Barcelon. Ayan ha, Barcelon ang kanyang apelyido, kaya baka dyan sa Barcelona nagtatago! Ngayon, papangalan kitang Popoy the Spanish Boy.

*********

At sino naman itong embassy official na tinakasan ng kanyang kasambahay? Umuwi na sa Pilipinas itong embassy official noong isang araw. Ayon sa kanya, handa na lahat ang mga papeles, ticket, at mga gamit nitong si Popoy the Spanish Boy pauwi sa Pilipinas subalit hindi sya sumipot sa airport nung araw ng kanyang pag-alis. Kaya nagalit at napahiya itong si maam! Sino sya, kilala nyo na ba?

**********

Ang embassy official na naghain na rin ng reklamo sa policia at DFA sa Manila dahil sa pagtakas ng kanyang kasambahay, sa tulong daw ng ibang embassy officials din, ay walang iba kung hindi si..... si....

**********

SI Philippine Ambassador to Spain Ana Ines de Sequera-Ugarte.

**********

Ano, naintriga ka ano? Gusto mong basahin ang buong balita tungkol dito? Heto, i-click mo:

http://www.abs-cbnnews.com/global-filipino/07/22/10/after-serving-rp-envoy-spain-household-staff-runs-away

********

Ayan, dito nyo unang nabasa ang chismis na ito ha? Kaya bumalik ulit kayo at magbasa. Malay nyo, kayo naman ang i-chichismis ko. Peace!

Si Jenny, 14 Años.

2010-07-22T15:04:00.005+02:00

Hindi maiwasang laging maikumpara ang buhay, ugali at sitwasyon ng mga kabataang Pinoy dito sa Spain sa mga karanasan sa Pilipinas ng kanilang mga magulang. Madalas marinig mula sa mga matatanda ang mga katagang “Noong kami ang mga bata….”, “Mabuti at hindi nyo nararanasan ang mga hirap namin noon…”, “Maswerte kayong mga bata ngayon, noong kami…”. Minsan, pag nagsimula na ang ganitong usapan, alam na natin ang kasunod: may mapapagalitan na naman.

**********

Paano nga ba ang buhay ng mga kabataang Pinoy ngayon dito sa Spain? Mas maganda ba kaysa buhay na pinagdaanan ng mga magulang nila? Nakakasama ba sa mga kabataan ang mga impluwensyang napupulot nila sa labas ng bahay? Hindi na ba nila dala-dala ang mga magagandang kaugaliang Filipino? O sila ba ay mas malayo na ang narating kaysa sa kanilang mga magulang? Mas marurunong na ba ang mga kabataan? Sila na ba ang uri ng kabataang tunay na PAG-ASA ng ating Bayan?

*********

Si Jenny (hindi tunay na pangalan), isang 14 años na Filipino dito sa Spain. Apat na taon pa lang sya ng umalis sa Pilipinas at dito na sya lumaki at nag-aral. Marami na syang kaibigang Spanish at meron ding mga Filipino. Mabait naman syang bata, pero pakiramdam nya, hindi sya maintindihan ng kanyang mga magulang. Maraming bagay ang tumatakbo sa kanyang isip, minsan sya ay naguguluhan. Marami syang gusting gawin at marating sa buhay, pero minsan, sya ay natatakot at nag-aalangan. Silipin nga natin ang isang kabanata sa buhay ni Jenny sa pamamagitan isang pahina ng kanyang diary:

********

“Me lo estoy jugando mucho,demasiado, nunca lo había hecho. Además es una experiencia nueva, ya que pienso que la vida es corta y hay que aprovechar el máximo tiempo para vivirla, porque cuando te la quiten sabrás entonces lo que significa "vivir la vida".

Hay veces que pienso si todo esto que estoy haciendo servirá para algo en el futuro, no me arrepentiré, que pasará, pero de pronto digo: LO QUE PASE, PASARÁ y ya está, porqué el destino está hecho, sólo hemos de hacer lo del medio. Que eso depende de nosotros mismos. También pienso que si una persona que quiere, hará todo lo posible para que estéis juntos, para que os llevéis bien. Una vez escuché decir "Kung gusto may paraan, kung ayaw may dahilan."

En otras ocasiones me han hecho y reconozco que yo he hecho daño a gente. No me gustaría que se volviera a repetir de nuevo, porqué me prometí a mí misma que si salía con alguien era por que lo quería de verdad y para que vuelva a pasar lo mismo paso.

Pero hay veces que me pregunto con quién pasaré el resto de mi vida, que haré... Primero supongo, que he de tener las cosas claras, estudiar aunque no me guste, tener trabajo, vida simple, marido hijos... Pero todo llegará a su momento, no hay que tener prisa.

Tengo tantas cosas en mi cabeza que no se por dónde empezar. Si Dios quiere lo lograré aunque sé que está mal, he de seguir mi corazón o sinó al final me arrepentiré. Estoy muy confundida, tengo miedo a todo lo que me vaya a pasar, cada decisión que tome, cada paso adelante que dé. No sé lo que he de hacer, solo que he de seguir mis instintos ya sean bien o mal lo he de hacer porque todo esto es prestado, mi vida, mi familia, mis cosas, todo y lo he de gastar al máximo, disfrutar lo máximo sin temer a lo que pueda suceder en el futuro. a lo que digan o lo que sea, sobretodo hablando del amor. Lo importante es que estoy satisfecha con mis decisiones y no me arrepiento. Sé las consecuencias pero me arriesgo. Soy así.

Alam ko pag tanda ko at nabasa ko 'to, matatawa ko sa lahat ng kalohohan na nakasulat dito.”

********

Ano sa tingin ninyo sa mga kabataang Filipino na tulad ni Jenny? Sila ba ay nawawala sa tamang landas? O sila ba ay henerasyon na nangangailangan ng pang-unawa, gabay, pagmamahal at inspirasyon? Sila ba ay hindi na natin kasing-Filipino o sila na ba ang mga bagong Filipino na bukas ay magtatayong muli ng ating inang-bayan?

At ang tanong sa mga kabataan, handa na ba kayong harapin ang kinabukasan?

Quote:

"¿Donde está la juventud que ha de consagrar sus rosdas horas, sus ilusiones y entusiasmo al bien de su patria? ¿Donde está la que ha de vertir generosa su sange para lavar tantas vergüenzas, tantos crimenes, tanta abominación? ¿Pura y sin mancha ha de ser la victima que habeis de encarnar en vosotros el vigor de la vida que ha huido de nuestras venas, la pureza de las ideas que han manchado nuestros cerebros y el fuego del entusiasmo que se ha apagado en nuestros corazones? iOs esperamos, o jóvenes, venid que os esperamos!"

---Binigkas ni Padre Florentino sa El Filibusterismo, Dr. Jose P. Rizal, 1891

Filipina Maid Inherits Millions from Employer

2010-07-21T12:36:00.003+02:00

Ang swerte naman ni kabayan, pinamanahan ng mahigit 200 million pesos ng kanyang employer. Dito kaya sa Spain, nangyari na rin ito? Kelan kaya mangyayari ito sa akin? O sa iyo?

**********

2 Million US dollars, and dami nun! Masaya tayo kapag nakakarinig ng ganito di ba? Lumalabas sa buong mundo ang galing, husay at sipag natin mga OFW. Nakikilala tayo dahil sa katapatan natin at tiwalang ibinibigay ng ating mga employer. Isang masayang araw ito para sa ating lahat, isang pagkilala. Sana, magbalato naman sya!

**********

Kung sa iyo nangyari ito, san mo gagamitin ang mahigit 200 milliones? Bagong bahay, kotse, mga appliances. Baka umuwi ka na lang sa Pilipinas at magnegosyo na lang dun, ano? Ang sarap mangarap!

*********

Heto, basahin mo ang magandang kapalaran ng ating kababayan:

Filipina maid inherits millions from employer - Yahoo! Singapore News

Kabataang Pinoy, Kumusta Ka Naman?

2010-07-20T13:14:00.001+02:00

Kahanga-hanga ang mga batang Pinoy dito sa Spain. At kapag sinabi kong Pinoy, kasama kayo lahat dun: mga ipinanganak sa Pilipinas, mga dito na ipinanganak, mga magulang ay parehong Pinoy din, pati yung mga ibang nacionalidad ang isang magulang. Oo, basta may dugong Filipino, at hindi ka pa matanda, kabataang Pinoy ang tawag sa iyo. Pati mga medyo may edad na, wag lang SOBRANG gurang, pwede pa ring tawaging, ahemmm... kabataan (pagbigyan nyo na!).

*********

Kumusta naman kayo, mga kabataang Filipino, ayos ba tayo dyan? Bilib ako sa inyo mga ´tol. Ang bilis nyong matutong mag-spanish, parang minamani nyo lang. Pasok lang sa school, nahihiya at natatakot pa kayo nung una, pagkatapos ng ilang buwan, aba ay nagsasalita na ng kastila!!! Aba eh, nagsisimula ng magkaroon ng mga puting kaibigan. Habang kaming mga medyo may edad na (medyo lang naman, walang basagan ng trip!), eh inabot na ng taon dito, simpleng Spanish pa lang ang kaya namin, dugo ilong pa!

*********

Pero kumusta ka naman, ok ka lang ba dyan? Bakasyon sa school ngayon, masarap gumala. Summer pa!!! Sa Pilipinas, ayaw mong magpaaraw kapag summer, ang init naman kasi ang sikat ng araw (at ayaw mong umitim). Nagpapayong ka pa nga sa atin, naaalala mo pa ba? Sige nga, ngayon, subukan mong magpayong pag namasyal kayo ng barkada mo sa park!!! Sya nga pala, kumusta naman ang nagdaang taon school, pasado naman o ayaw mo munang pag-usapan?

*********

Anong plano mo ngayong summer, uuwi ba kayo sa Pilipinas ng pamilya mo o gagala ka lang dito sa Spain kasama ang mga barkada? Ok lang mag-enjoy, wala namang pasok sa school. Pero tulad ng sabi ni nanay, laging mag-iingat, piliin ang uri ng gimik at tipo ng barkada, at huwag masyadong magpagabi ng uwi. Maniwala kayo, lahat yata ng anak pinagsasabihan ng ganyan ng mga magulang, kasama na ako dun. Pati siguro si nanay nyo, pinagsabihan din ng mga magulang nya nung sya ang bata. Tanungin nyo pa ang lola nyo! Ok lang naman mapagsabihan ng magulang minsan minsan, kaysa naman dedmahin ka ng nanay mo buong buhay. Isipin mo yun, sinong magluluto ng pagkain mo at magbibigay ng allowance mo?! Hirap nun ´tol, hindi yun cool.

*********

Kelan ka huling napalo ng magulang mo ´tol? Ako, nung edad 9 yata ako, grade 3. Matigas kasi ang ulo ko, tapos sumagot pa ako sa nanay ko. Ayun, palo sa pwet, walis tingting pa yata ang hinampas ni mader. Syempre, umiyak ako nun, tapos nagtatampo. Hindi ko nga sya kinausap. Sa isip ko, hindi-hinding kita kakausapin, kahit hanggang bukas, kahit for life!!!! After 15 minutes, dumaan yung nagbebenta ng sorbetes. Nanay!!!!! Pahingi ng dalawang piso!!!! Ayon, bati na kami. Pero kung hindi lang dahil sa sorbetes, naku, baka hindi ko pa sya kinakausap hanggang ngayon dahil sa tampo. Imagine mo yun, pinalo ako???

*********

Dito sa Spain, bawal ang sobrang palo sa anak. Abuso daw yun, sabi ng batas. Pwedeng i-denuncia ang magulang. Karamihan sa mga magulang na Pinoy, ang pagpalo ay pagdidisiplina. Meron akong nabalitaan, ewan ko kung tsismis lang, na meron ng kabataang Pinoy ang nag-denuncia sa kanyang nanay dahil pinalo sya. Sa aking tingin, ok lang ang paluin minsan ang bata, huwag lang madalas at yung tipong mata na lang ang walang latay, para madisiplina. Pero syempre, walang kapalit ang magandang usapan at halimbawa ng mga magulang upang maturuan ng tama ang mga bata. Kaya ´tol, pag minsan pinagsabihan o pinalo ka, ok lang yan. Promise, hindi ka namin tatawanan ahahahahaha

*********

Eh pare, ok ka lang ba talaga? Hindi ka naman nahihirapan mag-adjust sa buhay at kultura dito sa Espanya? Kung bago ka pa lang dito, hayaan mo lang yan, masasanay ka rin. Tignan mo yung ibang kabataang matagal na dito, para na silang Spanish: ang suot, ang salita, ang ugali. Meron na rin silang mga tattoo, may piercing pa. Yung pamangkin ko ngang lalake na dito na pinanganak, may malaking butas sa tenga ´tol, may malaking hikaw. May piercing pa sya sa may kilay nya. Cool, noh? Ikaw, gusto mo rin ba ng ganun? Tattoo, butas sa tenga o dila o kilay. Wag ka lang magpapabutas sa ilong ´tol, magmumukha kang baka o kalabaw. Hindi cool yun. Papaluin ka pa ng nanay mo, sigurado ako.

*********

Hindi ka naman feeling lost minsan? Oo nga, sanay ka na sa buhay dito, may mga ilang kaibigang puti ka na nga eh. Minsan ba hindi mo nararamdaman na iba ka sa kanila? Iba ang kulay ng mata mo, iba ang kulay ng balat mo, iba ang kulay ng buhok mo, pango ang ilong mo! Haha Oo ´tol, pango ang ilong nating Filipino! Baka Spanish citizen ka na rin, pero in-na-in ka na ba dito sa Spain? Hindi ka ba confused minsan dahil ibang-iba ang kultura at ugali nyo sa loob ng bahay kumpara sa mga nakikita mo sa labas? Sa mga kaibigan mong Spanish, anong tingin at turing sa iyo, Spanish din o Filipino?

*********

´Tol, iba ka kasi Pinoy ka. Wag kang mawala, wag kang malito. Taas-noo, Pinoy ka! Yung mga itinuturo ng nanay at tatay mo, yun ang kultura mo, yun ang kaugalian mo. Ibang iba iyon sa mga nakikita mo dito, pero makinig at matuto ka lang, itago mo yung mga pangaral ng pamilya mo. Balang araw, yung mga iyon ang magpapalakas ng loob mo. Tandaan mo, kahit maging Spanish citizen ka man, Pinoy pa rin yang puso mo, hahanap-hanapin mo pa ring umuwi sa bayan mo. Hahanap-hanapin mo pa rin ang magandang pakisama ng mga kalahi at kamag-anak mo. Kaya umayos ka ´tol, ipakita mo ang galing ng Filipino!

*********

Sige, ´tol, gumimik at magparty ka muna, basta alam mo lang ang mali at tama ha? Alam mo ang bawal at pwede. Peace, ´tol, ingat ka lagi. Pero sa September, balik eskwela ha?!

Katakamtakam!!!

2010-07-18T05:31:00.009+02:00

Ano ang mas gusto mo, Filipino or Spanish food? Masarap ang mga pagkaing atin. Nakakamiss! Kapag kayo ba ay umuuwi, hinahanap nyo kaagad ang mga sikat na pagkaing Pinoy? Ako, siguradong oo! Paglapag pa lang sa airport, natatakam na ako. Subalit unti-unti ay nasasanay na rin ang panlasa natin sa mga pagkain dito sa Spain. Marami na rin akong gustong luto dito. Kaya heto, mamili ka sa mga masasarap na pagkain. At magutom ka sana!

Mga Pagkaing Pinoy na natikman ko nung ako ay umuwi at nag-ikot sa Pilipinas:

Isaw

Spaghetti ng Jollibee

Chicken Inasal

Sinanglao ng Laoag City

Inihaw na Pusit

Kinatay na Kambing

Mainit na Miki ng Ilocos

Ribs sa Racks

Palabok Fiesta ng Jollibee

May Chicken Joy pa.

Fritong Tilapia sa Greenbelt 5

Fritong Bangus

May Itlog at Pansit

Lenchon ng Cebu

Pakbet ng Visayas

Halamang Dagat

Tahong at Alimango sa Dampa

Sinigang sa Miso na Ulo ng Salmon

Fritong Boneless Danggit ng Cebu

Hipon

Papaitan

Hinog na mangga

Mga pagkaing Español na natikman ko dito sa Spain. Alam nyo bang maghanda ng mga ito?

Cordero

Sepia

Paul the Pulpo

Bocadillo

Pastel

Masarap na Cafe

Sikat na Paella

Pusit (parang lutong Pinoy)

Cochinillo

Ensaymada

Tapas

Pimientos de Padrón

Strawberries

Entrecot at patatas fritas

Ano ang paborito nyo? Teka lang, kakain muna ako.

P.S. Salamat sa mga kaibigang nag-share ng kanilang mga photos.

Homesick and Miserable in Spain

2010-07-17T14:58:00.005+02:00

Kanina, nakita ko yung dalawa kong lumang USB drives. May mga lamang pictures, emails, at mga sinulat kong satsat tungkol sa mga bagay bagay. Napangiti ako nung mabasa ko ang isa. Sinulat ko nung bagong dating pa lang ako sa Spain, email ko yata ito sa isa kong kaibigan na nasa Manila. English pa, pasensya na. Heto, basahin nyo:

*********

12 January 2007

Today is a terrible day.

I am sick, both physically and emotionally. I feel like throwing up and I think I´m homesick, for the first time.

I woke up at 6am today with a low-level drumming headache but I had to get up and go to work until 12 noon. I´ve been here in Spain for almost a month and have been working for almost two weeks. I am living alone in a rented room. I have to work 5 days a week, 8 hours a day, sometimes even longer. And today is supposed to be another ordinary day.

By the time that my work was over, I was hungry (I have not eaten anything), sleepy, and tired. So I went straight home, dropped by Mcdo to buy lunch. Oh, how I miss rice! Here I can find rice only once in a blue moon: Mcdo doesn´t have it, Kfc doesn´t have it! What they serve is papatas fritas. Damn patatas! So I got myself a quarter pounder. Damn, how I hate burgers! No Filipino anywhere in the world should be made to suffer the agony of eating burger!!! We are rice eaters. In Manila I only ate the meat and throw away the rest, and that's what I did with this quarter pounder. Ate my "lunch" in my room, sipped the Pepsi that goes with it. Slept.

I woke up in the evening feeling hungry (again) and now having a terrible headache. So I took some medicines with arabic label which I bought way back in Dubai, washed it down with leftover Pepsi, and then went out to look for a place to eat. I found something like 7-11 (actually it´s VIPS), looked at the menu and there again, darn patatas! I bought beef with patatas, ate the beef, cursed the patatas, and began feeling really miserable, so I ordered a glass of cerveza. Then I had excruciating heartburn and acidic tummy!

I got really, really miserable! I am more pathetic than Peter Parker when he is not Spiderman! How do you say pathetic in frigging Spanish??!

I remembered my life there in Manila where I could always call a friend, anywhere, and just babble about my heartburn and acidity and how stupid and hard-headed I am to be drinking beer on empty tummy knowing fully well that I´d get heartburn and hyper-acidity. How I used to love eating alone, not because I didn´t had any friends, but just wanted to be left alone, how I treasured those peaceful moments when i could just be myself incognito. Here, I am incognito, alone, and genuinely lonely. I have wonderful and kind workmates but I can´t bother them every time I ache or feel sad and miserable.

I looked at my phone and scanned the names to look for someone whom I could talk to, and found no one. For the first time, I had no one.

I´ve always thought of myself as self-reliant and free. I go where I want to go and do what I want to do, and most of the time, I have always survived well. I have travelled before and have been away from my family and friends, but not this long and not this lonely. And I realize how I miss my family, my friends. And how I now learn and accept with infallible wisdom what I have always been denying to myself: that I am strong because of my loved ones. Because of their support for me and of the good things that I want to do for them which fuel me to move forward.

I have always worn the mask of strength and independence, but I, too, have always believed that the softest hearts do hide in the hardest shells. It's now more than ever that I admit how perfectly true this is.

After dinner, I walked to starbucks, got my cappuccino (as always), lit a stick of cigarette, then sipped and smoked, alone. It is terrible to be drinking coffee alone at starbucks, it's unbearable to do it when I´m already feeling miserable to begin with, don't you think? Then it dawned unto me, I'll just go home and call my mother and share all of this to her. Then I started to feel better. Time to go home.

Si Kuya Vincent- Isang Addict

2010-07-15T17:26:00.004+02:00

Pinsan ko si Kuya Vincent, kapitbahay namin sa probinsya. Anak sya ni Tita Belen, kapatid ng nanay ko. High school ako nung pumunta sya dito sa Spain, halos 10 years din syang nauna sa akin. Napetisyon na rin nya yung asawa nya at dalawa nilang anak, parehong babae, 14 at 16 ang edad. Tingin ko mga 44 years old lang si Kuya Vincent, pero mukha na syang 50.

*********

Dati ng masipag si Kuya Vincent, sa Pilipinas pa. Meron syang dyip na minamaneho, meron pa syang maliit na poultry. Hindi naman sya mabisyo noong araw. Ang alam ko, naninigarilyo sya (kahit nagmamaneho ng dyip!!!) at minsan minsan ay umiinom sila ng gin ng mga kaibigan at kumpare nya kapag hapon. Paborito nilang pulutan yung inihaw na bangus, sawsawan ang toyo na may kalamansi at sili. Pero hindi pa sya addict noon.

*********

Nabalitaan ko na lang sa nanay ko na luluwas na pala sa Manila si Kuya Vincent kasi pupunta na sya dito sa Spain. Pinetisyon ni Tita Belen. Ang sabi sa amin, magtatrabaho daw sya sa malaking restaurant, kung saan matagal ng nagtatrabaho si Tita. Nainggit pa nga yung ibang kapitbahay namin. Ang usap usapan, manager na daw kasi si Tita Belen sa restaurant kaya madali nyang napetisyon ang anak nya. Maraming kapitbahay ang lumalapit kay tita para makapunta din sa Spain. At mula nung umalis si Kuya Vincent, wala na akong masyadong naging balita sa kanya. Hindi ko alam na naging addict na pala sya.

********

Nagkita ulit kami noong dumating ako dito. Napansin ko na agad na parang kakaiba na si Kuya Vincent. Payat sya. Balisa. Mailap ang mata. Dry ang balat. Parang lumilipad ang isip pag kausap. Hindi katulad ng mga pictures na pinapadala nila dati sa Pilipinas. Naramdaman ko rin na parang may gap sila ng kanyang asawa at mga anak. Nanibago ako kasi hindi ito ang balitang nakakarating sa aming probinsya.

*********

Ang hirap palang magkwento pag ganito, mabigat yung issue tapos pinsan ko pa ang involved. Mas madaling magkwento tungkol sa bisikleta ni Mang Satur, sa mga kalapati o sa World Cup. Pero HOOOYYYYY!!!! Baka isipin nyo tsismis lang ito, hindi noh?! Umamin na sa akin kagabi si Kuya Vincent na addict sya.

**********

Nagsimula daw iyon mga apat na taon na. Sa restaurant na pinapasukan nya. Marami silang Pinoy sa kusina, pati hepe ng kusina, Pinoy din, taga Ilocos daw. Dun daw sya unang nakatikim. Pagkatapos kasi ng trabaho nila ng alas 12 ng gabi, lalo ng pag bakasyon nila sa susunod na araw, nagkakatuwaan sila: kunting inom, magluluto sila ng pulutan sa kusina at maghahapi hapi. Nalaman nyang pag ganung may inuman pala, meron ding pot session. Dun sya nakatikim ng shabu.

*********

Ewan ko ba, mabait naman sa tingin ko si Kuya Vincent kung ano ang nagtulak sa kanyang tumikim. Sabi nya, pakikisama lang daw nung una, at syempre, curious din sya. Then later on, naramdaman nyang parang may energy sya at hindi inaantok kapag naka shabu. Kaya kahit walang inuman o pot session ang grupo nila sa kusina, bumabatak na syang mag-isa. O kaya sa bahay ng katrabaho nya. Pati sa sariling bahay nya, sa loob ng kuarto nilang mag-asawa. Kung saan-saan daw nya itinatago ang droga, baka makita ng pamilya nya at ina na kasama rin nila sa bahay. Ang hindi nya alam, nagsisimula na silang makaramdam sa kanyang kalokohan.

*********

Sa shabu nagsimula ang kalbaryo ni Kuya Vincent. Na-try din daw nyang mag marijuana at cough syrup. Hanggang hindi nya namalayan, wala pang isang taon mula nung makatikim sya, nalulong na sya sa droga. Madalas silang mag-away ng asawa, lalo na pag pinagsasabihan sya tungkol sa bisyo nya. Naging malupit din sya sa kanyang dalawang anak na pareho na nyang pinagbuhatan ng kamay, ilang beses. Ang huli ay noon lang nakaraang linggo, kung saan itinago ng kanyang pamilya ang nahanap nilang droga sa cabinet ng damit ni Kuya Vincent. Galit na galit sya. Pilit ipinapalabas ang droga. Nasaktan nya pati ang nanay nyang si Tita Belen.

*********

Umuwi nung isang araw sa Pilipinas ang asawa at mga anak ni Kuya Vincent. Magbabakasyon daw, pero hindi nila alam kung kelan sila babalik. Gusto nilang tumakas sa impierno na dati nilang tinatawag na bahay. Gusto nilang lumayo sa taong nang-aabuso at nananakit sa kanila na dati nilang tinatawag na asawa at ama. Sayang ka Kuya Vincent. Ngayon, wala kang trabaho, lubog sa utang, itinakwil ng iyong sariling pamilya, pati ng iyong ina. Sana kaya mo pang magbago. Naaalala ko tuloy nung ikaw ay nasa probinsya pa at nagmamaneho: ang saya-saya mo, pati ng pamilya mo.

Si Mang Satur at ang Mahiwagang Bisikleta

2010-07-14T01:30:00.002+02:00

Katatapos lang ng World Cup 2010. Champion ang Spain. Masaya ang game, kahit medyo pisikal ang laro ng Netherlands. Sinubaybayan ko ang buong World Cup mula simula hanggang final game. Lumabas pa ako para magcelebrate nung nanalo ang Spain. Ang saya, nagwawala ang mga tao! Naisip kong magblog tungkol dito. Pero ngayong tapos na, nagtatanong ako: eh ano naman ngayon kung nanalo ang Spain? Bumuti ba ang buhay ko? Naging biktima ba ako ng panandaliang saya para bumili ng cerveza sa bar, t-shirt ng World Cup, at magbayad sa Canal +? Really, anong magandang idinulot sa akin ng pagkapanalo ng Spain sa World Cup? Sa iyo?

Pictures ng World Cup mula sa FIFA.com

**********

Hayaan ko na ang World Cup. Isipin ko na lang na nag-enjoy naman ako sa panonood at pagsubaybay sa mga laro ng Spain. Ikukuwento ko na lang ang nangyari kay Mang Satur at sa kanyang bisikleta nung umaga pagkatapos ng World Cup.

**********

Alas sais ng umaga. Sa Pilipinas, medyo madilim pa pag ganitong oras. Naalala ko yung lola ko, nagwawalis na sya sa bakuran pag gising ko ng umaga. Mga kalat na dahon, plastic, at kung ano ano pa. Wawalisin sa isang lugar, pagsasamahin doon sa kung saan nya iniipon ang mga basura araw araw. Tapos susunugin. Maganda daw sa puno ng mangga namin yung usok para mas maging mabunga at para umalis ang mga insekto. Hindi ko pa alam kung ano ang polusyon noon.

*********

Dito sa Spain kapag summer, mataas na ang araw kapag alas sais. Palabas na ako sa bahay para magtrabaho. Puyat ako dahil sa football, medyo nakainom pa ako habang nanonood at nagse-celebrate kagabi. Pero kailangang bumangon at pumasok. Sumagi sa isip ko habang naliligo: nagdeclare kaya ang Spain ng Holiday ngayong araw? Tapos narealize ko, hindi naman ako apektado kahit holiday, kelangan ko pa rin namang pumasok. Hay, buntong-hininga sabay shampoo.

*********

At paglabas ko sa kalsada, nakita ko si Mang Satur, kapitbahay naming Pinoy. Matagal na sya sa Spain, mahigit 12 years na. Nagtatrabaho sya sa restaurant, sa kusina. Marami daw silang Pinoy sa trabaho nya, mga cocinero at waiter. Papasok din sya sa trabaho, pang-umaga siya siguro. Pero kakaiba si Mang Satur ngayong araw, galit na galit. Hawak ang isang upuan ng bisikleta.

*********

"Peste! Kung sino man ang nagnakaw ng bisikleta ko!!!" Nawawala ang bisikleta ni Mang Satur na ikinandado nya sa bakal na paradahan ng mga bisikleta. Naalala ko na medyo bago pa ang bike nya, ilang buwan pa lang nyang nabili. Laging nakakandado yun doon kapag hindi nya ginagamit. Pero ngayon, nawawala ang bisikleta, pati ang kandado at cable. Tanging naiwan na lang sa kanya yung upuan na tinatanggal nya at ipinapasok sa bahay.

*********

"Napag-tripan yung bisikleta ko!" Galit pa rin sya, paikot-ikot. Parang umaasang makikita nya yung bisikleta nya o yung magnanakaw. Kasama na namin ang binatilyong anak ni Mang Satur, kinakausap ang tatay na kalimutan na nya yung bike. Diretsong Spanish na magsalita ang bata, dito na kasi pinanganak. Namamangha ako sa bilis matuto ng Spanish kapag bata! Habang ako, dumudugo pa rin ang ilong sa pagsasalita ng Spanish kahit medyo matagal na rin ako dito.

*********

Tingin ko, hopeless na na makita pa ang bisikleta. Niyaya ko si Mang Satur na magreport na lang sa police. Sabi nya, wala din namang mangyayari. Nanakawan na pala sya dati, nagdenuncia sya, wala ngang nangyari. Magkano ba ang bili mo sa bike? Mura lang, sabi nya, 80 euros. Aba, ang mura naman, sagot ko. Binenta lang daw ng isang lalake sa kanya, hindi nya kilala. Naisip ko, baka nakaw din. Ah, kaya naman pala!

**********

Sa wakas, kumalma din si Mang Satur. Tsaka baka ma-late kami sa trabaho. Kaya sabay na kaming pumunta sa istasyon ng autobus. Hawak pa rin nya ang upuan ng kanyang bisikleta. Alam ko, nag-iisip syang bumili ulit ng bisikleta. Hay, Mang Satur....

Por Favor, Pwede Ba?!

2010-07-07T02:25:00.004+02:00

Isang maalinsangang gabi. Mainit din pala dito sa Spain kapag summer. Hindi man lang gumagalaw ang mga dahon. Mahirap matulog sa ganitong init. Buksan ang bintana. Itutok ang electric fan (yung muntik ng mabuhusan ng aqua con gas). Sana may aircon kami. Mabuti pa yung bahay namin sa Pilipinas na walang gumagamit, may aircon, dito nagtitiis sa init. Kung sumipol kaya ako, hihihip ang hangin? O doon lang sa Pilipinas nangyayari yun?

**********

Eh ano bang magandang gawin sa ganitong init? Tapos na akong mag Facebook at mag check ng email. Mag-update na lang ng blog. Heto ang topic ko, bagay sa mainit na panahon: Ang aking Wishlist na sana mangyari sa ating mga kababayan sa Spain.

**********

Por favor, pwede ba, mag-aral tayo ng idioma? Abaý napang-iiwanan tayo ng ibang lahi sa uri ng trabahong pwedeng pasukan dahil sa kakulangan natin ng kakayahang umintindi at magsalita ng Spanish! Nasasayang ang ating galing at talino dahil hindi natin kayang makipagsabayan sa pag-iintindi, pagsasalita, at pagsusulat ng Spanish. Wag na tayong mag-ilusyon na kaya natin ang sumabak sa buhay dito dahil lamang sa tingin natin ay marami namang salitang Spanish ang katulad ng mga salitang Tagalog. Mali! Kailangan nating tandaan na ang pag-aaral ng idioma ay unang hakbang sa ating magandang kinabukasan dito, lalo na at nagbabalak tayong manatili na sa bansang ito. Tama?

*********

Por favor, pwede ba, tama na ang tsismis! Sa Pilipinas, at sigurado ako, pati na rin dito sa Espanya, ang dami-daming away at problemang ibinubunga ng mapilantik na dila. At ang tsismis ay walang mabuting naiidulot sa ating sarili at sa ating mga kapwa. Kaya´t bago pag-usapan ang ibang kababayan, tanungin natin ang ating sarili: marami na ba akong pera, maayos ba ang buhay ko, masaya ba ang pamilya ko, wala ba akong problema? Kung meron pa rin namang pagkukulang o pwede pang ayusin sa sarili natin, yun ang ating asikasuhin, hindi ang pagtsismis sa buhay ng iba. Ikaw din, baka ikaw ang susunod na pagtsismisan.

**********

Por favor, pwede ba, hindi natin bahay ang kalsada! Kapag lumabas ng bahay, isipin natin na tayo ay makikita ng iba: kapwa nating Pilipino, mga turista, at mga espanyol. Hindi kailan man naging uso para sa mga lalake ang tsinelas, shorts at kamisetang walang manggas habang tayo ay namamasyal sa Europa. Sa mga babae, hindi rin kailan man nauso ang duster sa labas ng bahay pag wala ka sa Pilipinas. At wag kalimutan ang buhok!!! Naku, makakalbo sa konsumisyon ang mga kaibigan kong bakla pag nakita ang iba nating kababayan. Kaya sana, tumingin sa salamin, kayo din baka kayo pagtsismisan (ulit).

**********

Meron pang kasunod ito. Pero bukas na ulit, nasisira ang mood ko, masyado ng mainit. May laban pa naman ang Espanya bukas sa Worldcup. iVamos España! iAdios Alemania!

Sin Gas, Tapas Tapas, at Pulpo

2010-07-05T23:41:00.000+02:00

Ala eh, dito ko sa Espanya nalaman na kapag con gas ang tubig, wag mong aalugin ang bote bago buksan! Parang Pop Cola pala yan, magagalit at tatapon pag inalog. Muntik ko tuloy mapaliguan ang aming electric fan. Hindi naman kasi uso ang mga mineral water na con gas sa Pilipinas. Hindi ko nga alam kung ano sa Tagalog ang con gas eh, alangan namang "may hangin"??!

*********

Parang weird pa inumin ang con gas na tubig, parang softdrinks na hindi naman lasang softdrinks, pero presyong softdrinks. Siguro limang beses pa lang ako nakainom ng agua con gas at hindi ko talaga ito nagustuhan. Pati mga Pinoy na kilala ko, wala pa akong nakikitang nag-order ng con gas. Baka tulad ko, takot din silang hanginin ang tyan.

**********

Eh lalo naman akong naguluhan dyan sa tapas tapas na yan! Nung bagong dating ako, tatlong araw akong hindi nakakain ng kanin. Pumasok ako sa McDo, walang kanin. Akalain mo yun, eh sa Pilipinas eh paborito kong agahan yung longsilog sa McDo (available 7:00am-10am) dahil sa maraming bawang ang sinangag. Pumunta din ako sa KFC, merong brown na kanin pero hindi naman totoong kanin (sige orderin nyo yung parang kanin sa KFC at malalaman nyong hindi ito ang kaning hinahanap nyo).

**********

Kaya naman halos mapatalon ako sa tuwa nung makita ko ang nakasulat na tapas tapas. Aba eh, meron naman palang tapa dito eh. Sa Pilipinas, masarap yung tapang baboy ramo at tapang usa. Yung kapitbahay namin nagtatapa ng karne ng baka: ibababad sa suka at toyo tapos ibibilad sa araw. Pag naprito, naku, siguradong ubos ang kanin sa kaldero. Salamat at dito sa Espanya ay meron ding tapa. Siguro naman may kasamang kanin yun, baka may maanghang na suka pang sawsawan! O kahit wala ng kasamang kanin, basta tapa. Pwede na rin isabay sa matigas na tinapay. Kaya ako ay lalo pang natakam. Ako ay pumasok sa tapas tapas bar para kumain ng walang kamatayang tapa.

**********

Nakakain na rin ako ng pulpo. Pulpo Gallego. Hindi ko alam dati kung anong tawag sa Espanyol sa pugita, itinuro ko lang sa waiter. Naalala ko kasi yung ginagawang pulutan ng tatay ko na pugita (oo, pogi tayo!). Papakuluan lang daw ng konti, pag nasobrahan ay kukunat na daw. Hihiwain ng maninipis ang pugita, kasama ang maitim na dugo. Lalagyan ng kamatis at sibuyas. Pulutan na.

**********

Pagkatapos kong ituro sa waiter ang aking order na pulpo gallego, may tinanong sya. Aba eh, kung marunong akong mag espanyol para maintindihan yang mabilis na sinasabi mo, eh di dapat sinabi ko na sa kastila yung order ko!!! Pero gusto kong makakain ng pulpo, natatakam na ako. Kaya "si" lang ng "si". Para beber? "Si!" Cerveza? "Si!".

**********

Dumating ang cerveza. Ang tagal ng pulpo! Dumating ang pulpo, nasa malaking plato! Anak ng... Pulutan lang ang gusto ko, hindi pang-ulam ng tatlong tao! Asa pa akong alam ko kung papano sabihin ito sa Espanyol. Pagkatapos ng dalawang baso ng cerveza, kinuha ko na ang bill ko: 25euros. Hindi ko man lang nakalahati yung pulpo gallego. Di bale, masarap naman. 25 euros nga lang.

**********

Learn Spanish
Vocabulary Tagalog to Spanish: may hangin : con gas (hahaha)

Maling Akala

2010-07-04T22:37:00.000+02:00

Sa pagtungtong ko sa Barcelona, akala ko nakatakas na ako sa mga mandurukot na naglipana sa Cubao? Yun pala, hindi! Tulad sa Manila, halos ipasok ko na sa baga ko ang bitbit kong bag para mailayo sa mabibilis na kamay ng mga kawatan dito sa Barcelona. Nakakatakot din magtext sa matataong lugar at baka sa isang kisapmata eh maglaho ang celfone ko. At sa tuwing maglalakad ako sa Las Ramblas ay nakaheightened alert ang mga senses ko, idagdag mo pa ang spider sense. Mukhang sa Barcelona, di natanggal ang pagkapraning ko.

Pero at least sa Pilipinas, me XXX at investigador na sumusubok na hulihihin ang mga kawatan. Samantalang dito sa Barcelona, magngangangawa ka man sa harap ng pulis, wala sila magagawa kundi gawan ka ng denuncia (police report).

**********

Ang akala ko, dahil ang mga Kastila ang nagbahagi sa atin ng Kristiyanismo, ay relihiyoso sila. Kung hindi man relihiyoso, at least may interes na makinig sa mga Salita ng Diyos. Isa na namang maling akala. Pagpasok ko sa isang misang espanyol, nagulat ako sa nakita ko. Halos 5 dipa ang layo ng mga nagsisimba sa isa’t-isa at puro mga naka fur coat pa (winter kasi noon)! Sa Barcelona, tanging mga me edad na lang ang nagpu-fur coat. Marahil dahil mas conscious na ang mga kabataan sa animal welfare protection o dahil sobra namang init magfur coat sa isang bansang di naman lagi nagsnow.

Kabaligtaran ang eksenang ito sa nagaganap sa simbahan ng mga Pilipino sa Espanya. Nakatutuwang makita na marami pa rin sa ating mga kababayan ang may pananampalataya sa Diyos. Tanging hiling ko lang sana ay mas gamitin ang panahong iyon upang makipag-usap sa Diyos at hindi sa katabi.

***********

Bago pa man ako pumunta sa ciudad na ito ay madalas ko syang mabasa sa mga pahayan. Kadalasan sa business page, dahil sa dami ng trade fairs na ginagawa dito, at sa promosyon ng ciudad bilang “gateway” sa Europa naisip ko dahil business-oriented sila eh marami rin naman sigurong nagsasalita ng ingles. Natuwa ako at mukhang di ako mahihirapan mag-adjust dahil habang hinahasa ko ang aking espanyol eh pwede naman ako mag-ingles. Pero, hindi, hindi, hindi (parang linya sa pelikula ah).

Pumunta ako sa PC City para bumili ng computer. Dahil masyadong technical ang gusto kong malaman, naghanap ako ng English-speaking. Meron naman daw pero kailangan kong maghintay. Matapos gn 15 minuto eh na-atenderan naman ako. Pero kamukat-mukat mo hanggang “how may I help you” lang kaya nya sabihin. Nyak!

Madrid o Barcelona?

2010-07-04T16:41:00.000+02:00

Madalas na usap-usapan kapag nagkikita ang mga Pinoy mula sa iba´t-ibang panig ng Espanya kung alin ba talaga ang tunay na mas maganda: Madrid o Barcelona? Ewan ko ba kung bakit malimit ikumpara ang dalawang ciudad na ito. Pati ako minsan natatanong, ano daw ang palagay ko. Sabi ko naman, hindi ako mapalagay.

**********

Pareho ko ng napuntahan ang Madrid at Barcelona. At nakita ko na ibang-iba ang dalawa. Sa Madrid nandoon ang malalaking mga gusali, palasyo at museo. Marami din silang linya ng metro o tren. Maraming Pinoy sa Madrid, kaya lang magkakalayo ang kanilang mga bahay o trabaho. Kaya madalas kapag Linggo, nagtitipon-tipon sila sa simbahang Pilipino tapos ay kakain ng crispy pata o dinuguan sa panaderia ni Aling Linda malapit sa simbahan sa Plaza Castilla.

**********

Sa Barcelona naman, laging ipinagmamalaki ng mga Pinoy doon ang pagkakaroon nila ng beach o playa. Tuwing Sabado at Linggo kapag summer ay siguradong may mga Pinoy na nagpipiknik sa beach malapit sa Diagonal Mar (Mar Bella). Mahina na ang 3-5 grupo ang sabay-sabay pumupunta doon daladala ang banig at mesa. Kanya-kanyang baon ng mga pagkaing Pinoy. Naisip ko na kapag nasa Barcelona ako at walang makain pag weekend, ako ay daraan doon, maki osyoso at syempre, makikain. Siguro naman hindi ako papahiyain pag lumapit ako at sinabing "Uyy, ano yang baon nyo, BBQ? Ang sarap naman!"

**********

Sa Barcelona, ang daming Pinoy sa may Barrio Raval! May pagupitan, tindahan, mga remittance center, real estate agents at restauranteng Pinoy. Nung lumakad ako sa Calle Joaquin Costa at Valldonzella, para akong nasa Pilipinas! Kumpleto! Pati mga nakasampay na labadang kumot at damit sa mga bintana, parang Pilipinas talaga.

**********

Sa football, matindi ang kumpetisyon ng dalawang ciudad na ito. Kulang na lang ay magsuntukan ang mga fans ng Real Madrid at FC Barcelona tuwing maglalaban sila. Ngayong taon at noong nakaraan, FC Barcelona ang champion sa liga. pero mas dominante naman ang Real Madrid noong mga nagdaan pang taon. Para safe, meron akong jersey ni Ronaldo ng Real Madrid at Messi ng FC Barcelona. Kung nasa Madrid ako, aba syempre sa Real Madrid tayo! Pero kapag nasa Barcelona naman, aba eh, Visça Barça!!!!

*********

Sa tingin ninyo, ano ang mas maganda: Madrid o Barcelona? Alin ang mas magaling: Real Madrid o FC Barcelona? At huwag nyong sasabihing hindi kayo mapatingin, walang salitang ganun!

*********

Learn Spanish

Vocabulary Tagalog to Spanish: Ano??! : Que??!

Football at Rebajas

2010-07-04T04:33:00.000+02:00

Kaninang gabi (kung matatawag ngang gabi kahit may araw pa pero pasado alas dies na), tinalo ng Spain ang Paraguay sa FIFA World Cup 2010. Ang score 1:0. Pasok na ang Spain sa semi-finals, kakalabanin ang Germany sa susunod. Syempre, tuwang-tuwa ang mga Espanyol. Nagsisigawan, nagbubusina sa kalye ang mga driver ng sasakyan. Parang noong araw pag nananalo ang Ginebra sa PBA. Isipin mo, dehado ng 4 points ang Ginebra sa Game 7, last 5 seconds, bola pa ng kalaban. Tapos biglang inagaw ni Jaworski ang bola at nagshoot from the midcourt. Pasok, may foul pa! So may free throw si Jawo. Pag napasok nya, may overtime. Kaya lang, sadya nyang imimiss yung free throw at irerebound yung bola. Last one second, patalikod nyang ibabato ang bola sa ring. Pasok!!!! Masaya ang mga fans ng Ginebra, nagwawala ang buong barangay! Ganun kanina ng manalo ang Espanya. Hindi pa championship yan!

**********

Dati, hindi ako mahilig sa football, super duper boring!!! Nung nasa Pilipinas pa ako, at may football sa tv, nanunuod lang ako ng mga 10 minutes. Sinisipa ang bola, pinapasa, inaagaw, kabila naman ang sisipa, maaagaw, lalabas ang bola. Opppsss, 10 minutes na, wala pang nangyayari. Lipat na lang ng channel sa HBO.

**********

Hindi kasi katulad ng basketball ang football. Pero basketball naman ang uso sa Pilipinas. Sa football, 90 minutes na takbo, sipa, agawan, pero pwedeng matapos ang laro na walang nakaka score. Sa basketball, ang daming score! Wala pa akong nabalitaang basketball game na natapos na walang puntos, haaaahhh!!!

*********

Ewan ko ba bakit mahilig ang mga Pinoy sa basketball, eh maliliit naman tayo. Impluwensya siguro ng mga Amerikano. May mga nagsasabi na football ang bagay sa atin kasi maliksi at mabibilis tumakbo ang mga Pinoy. Yung isang kaklase ko na lang nung elementary, pag may kainan, ZOOOOOMMMM!!!! Nasa harap ng pila sa pagkuha ng pagkain kaagad. Six years kami sa elementary, laging sya ang nauuna. Eh kung nagfootball sya at lagyan ng pagkain sa likod ng net, ewan ko na lang kung mahahabol pa sya ng mga taga-depensa pag sya ang may dala ng bola.

*********

At may ilang araw na rin mula ng magsimula ang rebajas o sale dito sa Espanya. 20%-50% ang discount, minsan mas malaki pa. Kaya naman pila pila sa mga tienda. May iba akong kaibigan, bumibili ng kahit ano, maka rebajas lang. Kahit naman hindi nila kailangan, bumibili, makamura lang. Sa isip nila, nakatipid pa rin sila. Sale nga naman kasi.

*********

Ano kayang bibilhin ko din ngayon rebajas? Pantalon sa Zara? T-shirt sa H&M. Bag sa Mango? Sa Pilipinas din yata, sumasabay ang mga European brands sa sale. Pero mukhang mahal pa rin pag naconvert sa peso. Ang 15 euros na t-shirt ay 800 pesos na rin. Mas mura pa rin sa Divisoria at Greenhills.

*********

Bakit dito sa Spain sarado ang mga tienda tuwing Linggo? Yun pa naman ang madalas na bakasyon ng mga tao. Hindi tulad sa Pilipinas na Mall Day ang Sunday. Pagkatapos magsimba, diretso sa mall ang pamilya. O di kaya, sa mall na nagmimisa, tapos sa food court na kakain after ng communion. May iba, tumitingin-tingin lang o magmemeryenda. Meron naman ang hilig ay window shopping. Pero meron din nagpapalamig lang sa libreng aircon ng mall.

**********

Pero dito sa Spain, dahil sarado ang mga tienda, hindi makapag shopping ang mga Pilipin pag Linggo. Kaya madalas, namamasyal lang sa park o sa beach. O di naman kaya ay nasa bahay, nagvivideoke, nanood ng TFC o nagse celebrate ng birthday. Kaya pag wala kang naihandang regalo sa nag imbita sa iyo, sorry na lang at wala ng mabilhan pag Linggo. Minsan ok na rin yun kasi may excuse ang mga katulad kong kuripot o walang pera kung bakit walang bitbit na regalo para sa may birthday.

*********

Learn Spanish
Vocabulary Tagalog to Spanish: sayang : lastima

Mga Kalapati sa Espanya

2010-07-04T03:21:00.001+02:00

Galing ako sa birthday ng isang Pinoy kanina. Halos lahat ng birthday na napuntahan ko dito, Sabado o Linggo ang celebration, kung kelan bakasyon ng mga tao. Kaya madalas, tapos na ang talagang araw ng birthday pag nagcelebrate ang mga tao, usually, the following Saturday or Sunday. Medyo panis na kung baga. Wala pa akong naririnig na advance ng ilang araw nagcelebrate ng birthday, laging the weekend after. Ayaw siguro nilang maging assuming na mararating pa nila ang kanilang kaarawan na may ilang araw pa ang lilipas. Baka nga naman maudlot pag inunahan.

******************

May mga pagkaing laging inihahanda pag may birthday ang mga Pinoy dito sa Espanya. Nandyan ang walang kamatayan pansit, BBQ, at cake (na tinatawag na pastel). Depende din kung taga saan ang celebrant. Pag Bicolano, may laing o bicol express. Pag Ilocano, may pakbet at papaitan. Pag taga Batangas naman, may pulutang laman loob ng kambing (nakalimutan ko ang pangalan, parang hindi tagalog) at minsan, may sinukmani (hindi ito mani na may sinok). Hindi pa ako naiimbita sa birthday ng taga Capiz kaya hindi ko alam anong specialty nila.

******************

Balik sa kalapati, nakita yung isang kalapati na nakatabi lang sa pader malapit sa nilalakaran ng mga tao. Naisip ko, anong ginagawa ng kalapati dyan eh gabi na??! Napangiti tuloy ako at naisip ko ang mga kalapati sa Pilipinas na gabi lumalabas. Ganun pa kaya ang tawag sa kanila ngayon?

*****************

Itong kalapating ito, napansin ko, hindi yata makalipad. Mas lalo tuloy akong napangiti. Mas mabuti pa ang mga kalapati sa Pilipinas, mababa ang lipad (pero nakakalipad pa rin kahit papano). Ito, nasa tabi lang ng pader. Baka matapakan ng mga tao, kawawa naman. Ewan ko lang kung krimen dito ang pagtapak sa kalapati.

****************

O di kaya ay kainin ng pusa! Pero miminsan pa lang ako nakakita ng pusang gala dito sa Espanya. Hindi tulad sa Pinas, maraming pusakal. Pero nung nauso na ang siopao, parang kumunti na rin yata ang mga pusakal. MEOWWWWW PAAAOOOO!!!

****************

Ang tataba ng mga kalapati dito, marami kasing nakakain. Pati mga turista kung minsan, bumibili ng pagkaing ibon at pinapakain ang mga kalapati habang nagpapa picture. Sa Pinas minsan, yung kalapati ang kinakain.

**************

Learn Spanish
Vocabulary Tagalog to Spanish: Kalapati : Paloma